Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 حقيقت دوره سوم- شماره 61  سه-شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹       

 

رومانتيزه کردن مدل ليبی و استعمار و امپرياليسم

 

به نقل از: حقيقت 57، آذر 1390

...

سخنگويان و رهبران «جنبش سبز» وابسته به جناح اصلاحطلب جمهوری اسلامی در خارج کشور، که در جريان جنبش سال 1388 مرتبا به مردم نصيحت می کردند حرکات خشونت آميز نکنند (يعنی جانيان جمهوری اسلامی را به سزای اعمالشان نرسانند) و در مقابل پاسداران و بسيجی ها با نرمی و ملايمت رفتار کنند (رجوع کنيد به « درس های » روزانه ی سازگارا در يوتوب) يکباره طرفدار « مبارزه مسلحانه » شدند (برای نمونه رجوع کنيد به مقاله مخملباف در اين مورد) و پس از کشته شدن قذافی شروع به مقاله نويسی و اظهار نظر در مورد فوايد « مُدلِ ليبی » برای ايران کردند (به طور مثال رجوع کنيد به مقاله علی افشاری و سخنان واحدی ، نماينده ی کروبی در خارج کشور). آنان که دادگاه رهبران جناح « اصلاح طلب » را در سال 1388 به دادگاههای استالين مانند می کردند با لذت شکنجه و اعدام خيابانی قذافی و طرفدارانش را «نمونه ی هشياری انقلابيون ليبی» خواندند (به سخنان نوری زاده و محسن سازگارا در صدای آمريکا در روزهای پس از مرگ قذافی گوش کنيد) و جنايات جنگی را نهايت «نوع دوستی» قلمداد کردند. ادعاهای دموکراسی خواهی و آزادی خواهی و عدالتجوئی اينان همواره کاذب و شارلاتانيسم بوده است اما سرعت تحولات در خاورميانه و تبعات آن در ايران باعث شده که اينان تمنيات قلبی خود را آشکارتر بيان کنند. اين جماعت همواره دست به هر ترفند و فريب سياسی و ايدئولوژيک زدهاند تا مبادا مردمِ به جوش و خروش آمده به نيروی نهفته در خود و منافع واقعی خود آگاه شوند و راهی ديگر، راهی مستقل از اين جناح و آن جناحِ حکومت و يا امپرياليستها را در پيش گيرند.

...

در هر حال امپرياليسم آمريکا برای تهيه ی «مواد اوليه» سناريوی ليبی در ايران در سطوح مختلف تلاش می کند:

يکم، در سطح فراگير کردن ايدئولوژی استعماری که فقط امپرياليستها می توانند جمهوری اسلامی را سرنگون کنند و مردم ايران را «آزاد» کنند؛

دوم، پيشبرد طرح ايجاد «اپوزيسيون» از طرق مختلف -- از جمله استفاده از چماق و شيرينی در رابطه با گروههای مختلف اپوزيسيون که ريش شان در گروی امپرياليست ها است (به طور مثال هيلاری کلينتون تلويحا به امکان برداشتن مجاهدين از ليست ترور اشاره کرد) و فشار بر آنها که متحد شوند و «اپوزيسيون معتبری» ايجاد کنند.

سوم، آماده کردن دولتهای عرب منطقه و همچنين ترکيه ( دخالت نظامی ترکيه در سوريه ميتواند پيشدرآمد اين آمادگی باشد).

و چهارم، فشار بر جمهوری اسلامی با هدف جدا کردن برخی از نخبگانِ نظامی، امنيتی و سياسی (و پايه های شان) و قرار دادن آنها در راس «اپوزيسيون» به عنوان ستون فقرات نخبگان حکومتی آينده.

آمريکا بی دليل برای همراه کردن بخشی از حکومت جمهوری اسلامی با خود تلاش نمی کند. همانطور که ژنرالها و سياستمداران قذافی به راحتی به لباس جديدی درآمدند، در ميان سرداران سپاه و وزرا و آيت الله های جمهوری اسلامی نيز شاهد فرآيندی مشابه خواهيم بود. در واقع مهمترين «ماده اوليه» سناريوی ليبی برای ايران همين است.

 

 

      
بازگشت
htm  pdf
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در