Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 حقيقت دوره سوم- شماره 61  سه-شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹       

 

رودولف جولياني، سخنران کنفرانس چشم انداز تغيير در ايران در سال 2013، کيست؟

از اعضاي حزب جمهوري خواهان در آمريکا است. در انتخابات رياست جمهوري حامي سرسخت ميت رامني در مقابل باراک اوباما و از مدافعان سرسخت سياست «بمباران ايران» بود. از سال 1994 تا 2001 شهردار نيويورک بود. در آن چند سال سه سياست را براي برقراري «حکومت قانون» در نيويورک در پيش گرفت: پليسي تر کردن شهر، آماج قرار دادن جوانان سياه و لاتينو در تمام شهر و در گتوها و باريوها (محلات مسکونيِ سياهان و لاتينوها)، سرکوب حرکت هاي اعتراضي سياسي به ويژه در ميان دانشجويان. تحت رهبري جولياني دپارتمان پليس نيويورک به سياست «پنجره هاي خُرد شده» که بهتر است «استخوان هاي خُرد شده» بناميم روي آورد. اين سرکوب پليسي رعب آور شامل حال «جرائمي» چون کشيدن نقاشي گرافيتي بر ديوارها، پريدن از موانع ورودي متروها نيز مي شد. يک باره تعداد پليس هاي معابر، گتوها و باريوها چند برابر شد. متوقف کردن جوانان و نوجوانان سياه در خيابان، دستبند زدن و رديف کردنشان رو به ديوار و جستجوي بدني آنان تبديل به يکي از صحنه هاي معمول شهر نيويورک شد. هدف، رعب انداختن بر دل مردم بود. در گتوها و باريوها حکومت نظامي برقرار شد به طوري که در خروجي و ورودي محلات مسکوني، پليسِ مسلح، همه را مجبور مي کرد که کارت شناسائي نشان دهند که اغلب با نثار فحش و چک و لگد به جوانان همراه بود. شهردار جولياني اعتراض هاي سياسي شهر را نيز در زمره ي جرائم به حساب آورد. در محوطه ي دانشگاه دوربين هاي مخفي گذاشت تا حرکت هاي دانشجوئي را زير نظر بگيرد.

شهردار جولياني «با قاطعيت» کسري بودجه ي شهر نيويورک را تبديل به منبعي سودآور کرد. فورا دستور داد تا دستگاه هاي گرم کننده ي مجتمع هاي مسکوني سوبسيد شده را که 600 هزار بي بضاعت (اکثرا مادران تنها و فرزندان شان و سالمندان) در آن زندگي مي کردند قطع کنند و فقط هنگامي روشن کنند که سرماي نيويورک به پائين تر از 7 درجه ي سانتيگراد مي رسد. جولياني قانون گذاشت که هرگاه مادري همراه فرزندانش در جستجوي سرپناه به پناه گاه هاي شهر نيويورک مراجعه مي کند، فرزندانش را گرفته و به والدين خوانده بدهند و مادر را بر سر کار بفرستند. کمک هاي دولتي به مادران تنها را قطع کرد مگر اين که فرزندان زير سه سال داشته باشند. در نتيجه ي اين قوانين بسياري از مادران «داوطلبانه» دست از تقاضا براي کمک هاي دولتي کشيدند و کارتون خوابي در پارک ها و خطر تجاوز را به پناهگاه هاي شهرداري ترجيح دادند.

در دوره ي حکومت جولياني پليس نيويورک با 38 هزار عضو تبديل به يک ارتش کوچک شد. شمار جوانان سياه و مهاجري که بدست پليس کشته شدند جهش وار افزايش يافت. طبق يک آمار، %80 از جوانان و نوجوانان سياه شهر حداقل يک بار توسط پليس بازرسي خياباني شدند.

با سه گانه ي پليسي تر کردن شهر، حمله به سياهان و لاتينوها، سرکوب مخالفت و مقاومت دانشجوئي، روزنامه هاي شهر او را به «موسوليني شهر» و «هيتلر کرانه هودسون» ملقب کردند. اما جولياني اين خصائل را پيشاپيش کسب کرده بود. در سال 1981 وارد کادر معاونت وزارت دادگستري آمريکا شد. در سال 1982 از اقدام حکومت فدرال در زنداني کردن 2000 پناهجوي اهل هائيتي دفاع کرد و گفت: اين ها مهاجرين اقتصادي هستند و نه پناهنده سياسي زيرا «در هائيتي به طور کلي سرکوب سياسي وجود ندارد» ( يعني در دوره ي ژان کلود دوواليه ،معروف به جلاد هائيتي). سنت سخيف به نمايش گذاشتن دستگير شدگان در مقابل خبرنگاران و عکاسان اختراع رودي جولياني است و به اسم او ثبت شده است. در همان دوران جولياني در زمينه ي به دام انداختن برخي سران مافياي غير حکومتي نيز شهرتي به هم زد و «حکومت قانون» را در اين عرصه نيز برقرار کرد. ناگفته نگذاريم که پدر جولياني در زمان خودش يکي از کارکنان باندهاي مافياي ايتاليا بود که سال هاي جواني را در زندان معروف سينگ سينگ گذراند. اما جوليانيِ پسر قابل مقايسه با جوليانيِپدر نيست زيرا پسر دستگاه مافيائي خود را زير سايه «حاکميت قانون» مي چرخاند و داراي مصونيت قانوني است.

 

      
بازگشت
htm  pdf
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در