Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 اطلاعیه ها   دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ برابر با ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹                    
 
خطاب به مردم مبارز کردستان

 

 

اطلاعیه شماره 9

خطاب به مردم مبارز کردستان

 

رفقای كارگر و زحمتکش، زنان مبارز، جوانان آگاه کردستان:

 

 جامعه ما وارد دوره اي حساس  كه حوادث بزرگی را در دل مي پروراند، شده است. روحیه انقلابی جدیدی در میان مردم سراسر کشور پا گرفته که روزهای پر تب و تاب سال 1357 را به یاد می آورد. موج نوین مبارزات مردم  در شهرهای بزرگ که پس از پایان انتخابات ریاست جمهوری آغاز شد، ادامه یافته و ابعاد جدیدی خواهد یافت. این موج علیرغم آغشته بودن به توهم نسبت به برخی از شخصیت های جمهوری اسلامی، در عمل کل رژیم اسلامی و موجودیت آن را نشانه گرفته است. بدون شک بلند شدن امواج خروشان مبارزه در کردستان، مردم سراسر کشور را در مبارزات خود قاطع تر و رادیکال تر کرده و آنان را به سوی تعیین تکلیف قطعی با نظام جمهوری اسلامی خواهد راند. دشمن نیز از نقشی که مردم کردستان در سرنوشت کل کشور و نظام جمهوری اسلامی می توانند بازی کنند، آگاه است. بهمین جهت تلاش می کند با مشت آهنین نظامی و امنیتی  "آرامش" کردستان را تضمین کند.

 

     هر کس که تجربه دزدیده شدن انقلاب 57 و استقرار نظام مذهبی جمهوری اسلامی را از سر گذرانده؛ در این روزها بی اختیار به یاد کردستان می افتد. زیرا مردم هشیار کردستان از همان روزهای اول تاسیس جمهوری اسلامی،  به همت یاوران پیشمرگه و رفقای کمونیست، بساط جاهلیت دکان داران دینی را در کردستان جمع کرده و ماشین سرکوب نظامی آن را به هیچ گرفتند و به این ترتیب ندای مقاومت و پیکار علیه ضد انقلاب تازه به قدرت رسیده را  به سراسر ایران فرستادند. در سال 1358، تا پیش از اشغال کردستان بدست ارتش و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، بسیاری از شهرها و روستاهای کردستان توسط  شوراها و نیروهای پیشمرگه متشکل از روشنفکران انقلابی و زحمتکشان اداره می شدند و عملا تبدیل به مناطق آزاد مردم ایران شده بودند. در آن روزها، ده ها هزار زن و مرد مبارز و ترقیخواه با شور و اشتیاقی غیر قابل وصف از اقصی نقاط ایران به کردستان می شتافتند تا هوای آزادی را در آنجا تنفس کنند. نام کردستان مترادف با مبارزه دلاورانه و آگاهانه علیه جمهوری اسلامی شده بود. زمانی که جمهوری اسلامی با سرکوب نظامی سایه شوم خود را در سراسر ایران تحکیم کرد، کردستان تبدیل به سنگر مبارزه مسلحانه انقلابی علیه جمهوری اسلامی شد.

 

     اکنون، سوال اینجاست که آیا باز هم می توان کردستان را تبدیل به الگوی پیشرو، در مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی کرد؟

 

     برخی از احزاب کردستان از رادیو و تلویزیون خود به مردم کردستان رهنمود می دهند که از پیوستن به امواج سراسری مبارزات مردم خودداری کنند زیرا (به گفته آنان) این مبارزات ربطی به خواست های مردم کردستان ندارد! چه رهنمود داهیانه ای!

 

در جواب باید گفت:

یکم، مهم ترین خواست مردم کردستان، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است که جنبش سراسری کنونی فرصت عظیمی برای دست یافتن به آن را فراهم کرده است. بی دلیل نیست که هزاران کارگر، دانشجو و روشنفکر کرد که در شهرهای بزرگ کار و زندگی می کنند، فعالانه در این مبارزات شرکت کرده و سعی در رادیکال تر کردن این خیزش توده ای دارند. آگاهی و عملکرد این مردم بسیار جلوتر از افکار احزاب ناسیونالیست و تنگ نظر کردستان است.

 

دوم، حق تعیین سرنوشت و تحقق برابری و آزادی ملل تحت ستم ایران، یک شعار و خواست "محلی" نیست! بلکه یک ضرورت و خواست سراسری است؛ بخشی لاینفک از الزامات آزادی و رهائی همه مردم ایران از شر نظام ستم و استثمار حاکم بر ایران است. اگر امروز مردم شورش گر مناطق فارس نشین هنوز این خواست را در شعارهای مبارزاتی خود طرح نکرده اند؛ صرفا نشانه آن است که نسبت به منافع خود آگاه نیستند و نیروهای کمونیست و انقلابی هنوز نتوانسته اند تاثیر تعیین کننده ای بر کیفیت و  سمت و سوی جنبش کنونی مردم بگذارند.  آگاهی اندک این جنبش و آغشته بودنش به توهم در مورد نیروهای اصلاح طلب، معضل بزرگ و خطری است که این جنبش را تهدید می کند. فقط با دخالتگری سیاسی مبارزین آگاه می توان با این خطر مقابله کرد و کیفیت جنبش را رادیکال و انقلابی کرد. چنانچه در کردستان موج قدرتمندی، با شعارها و اهداف رهائی بخش و انترناسیونالیستی براه افتد، بطور قطع تاثیرات شگرفی بر مردم سراسر کشور گذاشته و آگاهی آن ها را فرسنگ ها به جلو خواهد راند. سی سال پیش هنگامی که کار آگاه گرانه کمونیستی در میان مردم سراسر کشور با  طنین مبارزات پرشکوه مردم کردستان همراه شد؛ شعار حق تعیین سرنوشت برای ملل تحت ستم ایران، تبدیل به یکی از خواست های  غیرقابل انکار مبارزه سراسری گردید.

 

سوم، برنامه های ملی گرایانه یا سیاست های مبارزاتی که اسیر محدوده های ملی اند؛ حتا در زمینه مبارزه علیه ستم ملی محکوم به شکستند. این یک حکم دلبخواهی یا "تبلیغات ایدئولوژیک" نیست. بلکه منتج از واقعیات جامعه و از ساختار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حاکم بر ایران است.  ستم ملی بخشی از ساختار دولت طبقاتی در ایران است. بدون سرنگون کردن این دولت، ستم ملی را نمی توان ریشه کن کرد و بدون مبارزه علیه ستم گری ملی، نمی توان این دولت را سرنگون کرد. این درست است که ستم ملی، مستقیما بر خلق های  کرد و بلوچ و ترکمن و غیره وارد می شود اما  اثرات آن محدود به مردم این ملت و آن ملت نیست. ستم گری ملی، قطعه ای از ماشین نظام دولتی در ایران است و  زنجیرهای بردگی همه اقشار و طبقات تحت ستم و استثمار ایران را محکم می کند.

 

چهارم، کارگران و زحمتکشان و خلق های ایران ( فارغ از هویت ملی شان) با دولت ارتجاعی واحد و نظام ستم و استثمار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی واحدی روبریند. همین مسئله سرنوشت آنان را از  اعماق به یکدیگر متصل کرده و شالوده های عینی اتحاد فراملیتی آنان را فراهم می کند. به این اتحاد باید شکل آگاهانه داد و آن را در شعارها، خواست ها و مهم تر از همه در برنامه انقلاب دموکراتیک نوین و سوسیالیستی منسجم کرد. بدون چنین اتحادی، پیروزی در مبارزه برای رهائی از قید ستم های اجتماعی گوناگون منجمله ستم گری ملی ممکن نیست.

 

سی سال پیش از طرف هیچ حزب و جریان سیاسی کردستان-- بخصوص از طرف آنان که خود را طرفدار آزادی زحمتکشان می دانستند-- شنیده نمی شد که: «مردم کردستان نباید دوش به دوش مبارزات ضد رژیمی سایر نقاط دیگر حرکت کنند» و « این مبارزات ربطی به مردم کردستان ندارند».  اما به قول معروف "زمانه عوض شده" و خط فکری و خصلت طبقاتی بسیاری از مبارزین و انقلابیون سابق نیز عوض شده است. برخی از اینان تحت تاثیر سیاست های آمریکا در کردستان عراق و قدرت یابی احزاب کردی در آنجا، تبدیل به جریانی شده اند که اهداف و چشم اندازشان همان اهداف و چشم انداز احزاب سرمایه دار-فئودال حاکم بر کردستان عراق است.

در هر حال، هیچ کس نمی تواند ادعا کند که مبارزات سراسری امروز، ربطی به مردم کردستان ندارد! این یک ادعای غیر واقعی و مسخره است. مبارزات سراسری امروزین بر دوش مبارزات و مقاومت های سی سال گذشته ای که مردم کردستان نقش مهمی در آن داشته اند؛ استوار است. جمهوری اسلامی هرگز نتوانست پرچم مبارزه جوئی مردم را  از میدان بدر کند. حتا در سال هائی که به زور سرکوب خونین و ترویج جهل و خرافه مذهبی، بخش بزرگی از مردم را منفعل و با خود همراه کرده بود؛ حتا در سال هائی که با قتل عام کمونیست ها و مبارزین، سکوت گورستان را بر جامعه حاکم کرده بود؛ مبارزه  ادامه یافت. این مبارزات گاه با افت و گاه با خیزش های ناگهانی در سراسر کشور جریان داشتند: در زندان ها، بر سر مزار جانباختگان، در کوه ها، در دانشگاه ها، در کارخانجات و معادن؛ و در همه نقاط کشور: در بوکان، سنندج، مهاباد، کرمانشاه، تبریز، زنجان، مشهد، اسلام شهر، شیراز و اصفهان، زاهدان، یاسوج و غیره. این تداوم مبارزه و مقاومت، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری وقایع امروز داشت. مشعل مبارزه بدینگونه روشن ماند و به جائی رسید که تبدیل به آتشفشان میلیونی شد.

 

شاید بتوان گفت که در سی سال گذشته مردم کردستان عمیق تر و همه جانبه تر از مردم نقاط دیگر ایران به ماهیت ارتجاعی جمهوری اسلامی پی برده اند و با گوشت و پوست خود آن را تجربه کرده و دیده اند که اين جانیان و دزدان سرگردنه و مستبدان هيچ ارزشي برای حیات و حقوق بسیار ابتدائی مردم قائل نیستند. مردم کردستان با تمام وجود این را تجربه کرده و درک بسیار بالائی از حق و آزادی و برابری دارند. زنان و مردان آگاه و مبارز کردستان می توانند کاری کنند که باری دیگر کردستان تبدیل به یک الگوی پیشرو و الهام بخش در صحنه مبارزات سیاسی انقلابی ایران شود. پیوستن کردستان به جنبش سراسری، با شعارهای روشن و الهام بخش، عامل بسیار مهمی در گشودن راهی مستقل و واقعا انقلابی در مقابل مردم سراسر کشور است. ما باید جسورانه به همه خلق های ایران ندا دهیم که: "نترسید ما همه با هم هستیم"! ما باید به همه کارگران و زحمتکشان و زنان و جوانان سراسر ایران فراخوان دهیم که: پارچه سبز را به کناری افکنید و پرچم سرخ انقلاب واقعی را به اهتزاز درآورید! زیرا پرچم سرخ نشانه ضديت سازش ناپذیر  با نظام جمهوري اسلامي ايران و تمام قدرت های ستم گر در جهان است؛ پرچم اتحاد براي ايجاد جامعه اي بدون ستم گری ملی و بدون ستم جنسیتی و هر گونه ستم گری است؛  پرچم طبقه كارگر براي ايجاد جامعه سوسياليستي عاري از ستم واستثمار است. پرچم سرخ، پرچم همبستگي بين المللي ميان كارگران و زحمتكشان ایران و سراسر كره زمين، پرچم انترناسيوناليسم پرولتري است.

 

بگذارید که بزودی در سراسر ایران طنین افکن شود.

 

خجسته و پیروز باد اتحاد خلق های سراسر ایران به حول پرچم سرخ پرولتاریا

 

 حزب كمونيست ايران (مارکسیست- لنینیست-مائوئیست)- 11 تیر 1388

 

WWW.SARBEDARAN.ORG

 

 

در پخش گسترده اطلاعیه های حزب ما را یاری دهید!

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 اطلاعیه شماره 9. خطاب به مردم مبارز کردستان
 نوشته
 حزب کمونیست ایران (م ل م)
 در تاريخ
 2009-06-22
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در