Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 اطلاعیه ها   جمعه ۲۹ شهريور ۱۳۹۸ برابر با ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹                    
 
بر مزارشان زاری نکنید! برای انقلاب سازمان‌دهی کنید!

بر مزارشان زاری نکنید! برای انقلاب سازمان‌دهی کنید!

 

اطلاعیه‌ی حزب کمونیست ایران (م ل م) پیرامون فاجعه‌ی معدن سومای ترکیه

 

باز هم ترکیه! باز هم دست پخت نئولیبرالیسم و باز هم قربانیانی از اردوی کار! روز چهارشنبه ۱۴ مه ۲۰۱۴ انفجاری در عمق ۲۰۰۰ متری زمین در معدن زغال سنگ شهر «سوما» در غرب ترکیه، تاکنون جان نزدیک به ۳۰۰ کارگر معدنچی را گرفته و همان تعداد نیز هنوز در زیر آوار هستند. علت مرگ کارگران قطع شدن سیستم تهویه و سوختگی ناشی از انفجار گزارش شده است. در اعتراض به این «جنایت» در شهرهای بزرگ ترکیه تجمعات و تظاهراتی صورت گرفته که پلیس مثل همیشه بی‌شرمانه با گاز اشک آور و ماشین آب‌پاش به استقبال معترضین رفته است. اردوغان نخست وزیر اسلامیِ ترکیه ۳ روز عزای عمومی اعلام کرده و از «خدایش» برای شادی روح قربانیان طلب آمرزش کرد! وی همچنین خود را به شهر سوما رساند اما با اعتراض و حمله‌ی خانواده‌ی قربانیان و مردم خشمگین به ماشین حاملش روبرو شد. این اولین بار نیست که در زمان حاکمیت حزب آ.ک.پ سانحه‌ی معدن جان کارگران را می‌گیرد؛ در سال ۲۰۱۰ نیز ۳۰ معدن‌چی در سانحه‌ای جان خود را از دست دادند که اردوغان با وقاحت تمام این گونه جنایات را تقدیر این حرفه عنوان کرد.

 

می‌گوییم جنایت زیرا این‌گونه رخدادها را نمی‌شود حادثه‌ی کاری نامید. در کشوری نظیر ترکیه که بر پایه‌ی اقتصاد سرمایه‌داری نئولیبرال وابسته به امپریالیست‌ها، انواع صنایع به بخش خصوصی واگذار شده و سرمایه‌داران برای هدف اصلی خود یعنی انباشت هر چه بیشتر سود از هر وسیله‌ای جهت کاهش هزینه‌ها بهره می‌جویند، ایمنی در کار و حفاظت از جان کارگران برای آنان از هیچ اهمیتی برخوردار نیست. البته این موضوع فقط شامل ترکیه نمی‌شود بلکه یک معضل جهانی است. در اقتصاد سرمایه‌داری جهان امروز که انباشت سود استراتژی اصلی و بر هر چیز دیگر تقدم دارد، هر روز شاهد این گونه جنایات هستیم. از به رگبار بستن کارگران متحصن در آفریقای جنوبی و در آتش سوختن زنان خیاط بنگلادشی گرفته تا شرایط کارگاه‌های عرق‌ریزان شانگهای و مشقت‌خانه‌های آمریکای جنوبی که دست کمی از دوران برده‌داری ندارند. اینان جملگی محصول کارکرد این سیستم و گردانندگان آنند. سیستمی که نه تنها جان انسان‌ها و دیگر موجودات زنده برایش اهمیت ندارد بلکه حیات کره‌ی زمین را هم به ورطه‌ی نابودی کشانده است. آری در چنین دنیایی زندگی می‌کنیم. دنیایی که با چنین حجم پیشرفت در علم و تکنولوژی و فن‌آوری، اکثریت ساکنانش در فقر مطلق زندگی می‌کنند. در این دنیا و مطابق با کارکرد چنین سیستمی است که دولت طبقات حاکمه در ترکیه بیش از ۲.۲۵ میلیارد دلار  بودجه به دفاع و امنیت ملی (بخوانید دفاع و امنیت طبقات حاکمه) اختصاص داده و به بمباران مناطق مرزی کرد نشین می‌پردازد اما کارگرانش (کسانی که تولیدکننده‌ی اصلی این ثروت هستند) همچنان در وضعیتی مشابه قرون ۱۸ و ۱۹ اروپا، به اعماق زمین رفته و در بدترین و غیر قابل تصورترین شرایط کار می‌کنند و دست آخر هم این‌چنین زیر آوار تلف می‌شوند. باید توجه داشت که این اتفاقات در کشوری رخ می‌دهد که سرمایه‌داران بزرگ آن در سطح بین‌المللی و در صنایع و رشته‌های مهمی چون نفت و گاز و هواپیمایی و بانک‌داری و بورس مشغول سرمایه‌گذای هستند و صنعت گردشگری‌اش یکی از شاهرگ‌های اتصال آن به بازار جهانی است. کشوری که با درآمد سالیانه‌ی نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار جزءِ۱۰ کشور اول در جذب توریست محسوب می‌شود و سالانه هزاران دختر جوان را از سراسر جهان جهت تن فروشی به باندهای قانونی و دولتی صنعت ننگین سکس می‌کشاند. زرق و برق استانبول و رفاه دلبرانه‌ی سواحل آنتالیا چیزی نیست که اردوغان و هم‌طبقه‌ای‌هایش و دیگر جناح‌های بورژوازی ترک، از جیبشان شعبده کرده باشند بلکه این توریسم دلربا بر اجساد کارگرانی بنا شده که اکثرشان حتی نمی‌دانند راه استانبول و آنتالیا از کدام طرف است.

 

بعد از مرگ معدن‌چیان سوما برخی اتحادیه‌های کارگری ترکیه فرصت‌طلبانه از این اتفاق برای چانه‌زنی با حکومت جهت دستیابی به مطالبات حداقلی بخشی از کارگران استفاده کرده و اعلام اعتصاب کردند. آنان با این کار عملاً به همراهان جان‌باخته‌ی خود و طبقه‌ی کارگر خیانت می‌کنند و البته ویترین «دمکراسی اسلام معتدل» را آذین می‌بندند. اینان همان تشکل‌ها و سندیکاهایی هستند که چند ماه پیش در جریان جنبش پارک گزی، مردم و جوانان و کارگران را در خیابان‌ها تنها گذشته و به حجره‌های صنفی‌شان خزیدند.

 

از یاد نباید برد که این همان ترکیه‌ی نئولیبرالی است که جناح‌های مختلف جمهوری اسلامی و بورژوازی ایران مانند اصلاح‌طلبان، سبزها و بنفش‌ها، لیبرال‌ها و ملی مذهبی‌ها و حتی سوسیال‌دمکرات های مدعی ضدیت با جمهوری اسلامی و همچنین بخشی از اقشار میانه‌ی جامعه‌ی ایران سنگ آن را به سینه زده و الگوبرداری از آن را موعظه می‌کنند و آرزوی ترکیه شدن ایران را در سر می‌پرورانند.

جنازه‌های سوخته، لاشه‌های ورم کرده از بوی گاز و حریق، چهره‌های سیاه از فلاکت و بردگی، اشک‌های بازماندگان و کودکان و خانواده‌های قربانیان، بهت مردمی که یک چشم به سفره‌های رنگین سرمایه‌داران دارند و یک چشم به صورت‌های سیاه از دود و اشک معدن‌چیان، همه و همه بر ضرورت انقلاب و کمونیسم در ترکیه و کل جهان تاکید می‌کنند. تنها و تنها راه رهایی از این همه نکبت و تحقیر و جنایت، انقلاب است و شورش و عصیان علیه تمامیّت نظامی که این چنین انسان و طبیعت و حیات را به ننگ و نابودی کشانده است. فقط با در دستور کار قرار دادن انقلاب پرولتری با اتکا به آگاهی و سازمان یافتگیِ کارگران و زحمت‌کشان و دیگر توده های مردم است که می‌توان گامی واقعی جهت رهایی برداشت.

 

نابود باد نظام ضد انسانی سرمایه‌داری!

زنده باد انقلاب، زنده باد کمونیسم!

حزب کمونیست ایران (مارکسیست – لنینیست – مائوئیست)

۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳- ۱۷ می ۲۰۱۴

 

 

 

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 بر مزارشان زاری نکنید! برای انقلاب سازمان‌دهی کنید! اطلاعیه‌ی حزب کمونیست ایران (م ل م) پیرامون فاجعه‌ی معدن سومای ترکیه
 در تاريخ
 2014-05-16
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در