Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 کارگری   سه-شنبه ۲۶ شهريور ۱۳۹۸ برابر با ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹                    
 
اول ماه مه 2008 – 1387

اول ماه مه 2008 – 1387

 

دفن نظام سرمایه داری بدست کارگران یا دفن شدن کارگران زیر آوار سرمایه داری

 

بیکاری و بیگاری مثل حریق گسترش می یابد. خط های تولیدی یکی پس از دیگری بسته می شوند،  کارگران شاغل هفت تپه، عسلویه، البرز و ...  به خیل میلیون ها جوان بیکار وبی آینده می پیوندند. عده ای از  سرمایه داران پف کرده با رضایت خاطر، انگل وار گرسنگی مردم را تبدیل به سودهای اقسانه ای می کنند و عده ای دیگر رانت های نفتی و "هسته ای" را به جیب می زنند. و دولت برای درمان دردهای مردم میان آنان،  اسلام، مواد مخدر و نزاع های دینی و قومی تقسیم می کند.

 چرخ سرمایه داری با سرعتی دیوانه وار انسان ها را به فقر، گرسنگی، تشنگی، کشتار، مرگ ناشی از بیماری های ساده، عقب ماندگی و جهل محکوم می کند.  ایران، یک صحنه از این فاجعه جهانی است. صدها میلیون نفر از مردم جهان، فقط یک روز با قحطی و گرسنگی فاصله دارند. بیش از یک دوم کودکان جهان در فقر زندگی می کنند و یک هفتم مردم دنیا گرسنه سر بر بالین می گذارند. در سال گذشته 25000 کشاورز هندی بدلیل فقر و گرسنگی خود کشی کردند.  برای ملیون ها آفریقائی دست یافتن به دانه های طلائی گندم سرابی دست نیافتنی است زیرا ده ها سال است بدستور بانک جهانی و صندوق بین المللی پول بجای تولید گندم برای خود، برای مصرف کنندگان اروپائی لوبیا سبز و مارچوبه تولید می کنند و اکنون فروشندگان آمریکائی و اروپائی در ازای گندم از آنان قیمت خون طلب می کنند. کارگر فیلی پینی که 60 درصد درآمد خود را صرف تغذیه خانواده می کرد دیگر نمی تواند برنج بخرد زیرا قیمت برنج در بازار جهانی در فاصله دو هفته 40 درصد افزایش یافت. بخش عمده  ثروتی که شش و نیم میلیارد جمعیت جهان تولید می کنند توسط یک میلیارد اهالی کشورهای پیشرفته صنعتی مصرف می شود. یک میلیارد و هشتصد میلیون نفر از مردم جهان سوم روزانه 20 لیتر آب، که از فاصله یک کیلومتری محل زندگی خود حمل می کنند، صرف نوشیدن، شستن و پختن می کنند در حالیکه هر بریتانیائی روزانه 50 لیتر آب برای کشیدن سیفون توالت خود استفاده می کند. آمریکا ثروتمندترین کشور روی زمین است اما صدها  هزار نفر از مردم آن در تلاطمات آنارشی سرمایه داری،  خانه های خود را یکی پس از دیگری از دست داده  و به جمع یک میلیارد مردم بی خانمان جهان پیوستند. وضعیت زنان از یکسو به قرون وسطای دهشتناک باز میگردد و از سوی دیگر زنان از هند تا ایران و عراق و روسیه و لهستان در بازار بردگی فحشا خرید و فروش می شوند. فن آوری و دانش بشر هر ساله ره صد ساله می پیماید اما مذاهب قرون وسطائی مانند هیولائی سر از اعماق در آورده و سنگرهای خود را محکم می کنند. دولت ها به مذهب و جنگ های فرقه ای و ارتجاعی دام می زنند تا سیل خشم مردم گرسنه و نا امید به مردابها بریزد.

رشد غول آسای فن آوری و تولید از یکسو، و رشد غول آسای فقر، قحطی، بی خانمانی، جنگ و مذهب از سوی دیگر، همه از یک منبع سرچشمه می گیرند: تولید و انباشت سرمایه داری که نیروهای تولیدی عظیم  را پایه رقابت و بهره کشی بیرحمانه می کند؛ بر سر راه خود همه چیز و همه کس را می بلعد و نه از انسانیت چیزی بر جای می گذارد و نه از طبیعت.

تمام نیازهای زندگی و ضروریات تولید (ماشین آلات و مواد خام و غیره) بطور اجتماعی، یعنی توسط تلاش های جمعی و درهم تنیده ی کارگران و زحمتکشان جهان، تولید می شوند. اما این ثروت و فن آوری و ابزار تولید ثروت توسط تعداد کمی از مردم جهان که طبقه سرمایه دار را تشکیل می دهند و دولت های حاکم در هر کشور مقر فرماندهی شان است، کنترل می شود.

سرمایه داری دیگر بهیچوجه قادر نیست نیروهای تولیدی عظیم را که شاخص آن اجتماعی شدن تولید در مقیاس جهانی است، بطور عقلانی سازمان داده و استفاده کند. کارکرد اقتصادی سرمایه داری محرومیت و فقر برای اکثریت مردم جهان به بار می آورد. بحران های ناگهانی اش تنها با نابود کردن اقتصادهای بومی کشورهای فقیر، فقیرتر کردن همه کارگران و زحمتکشان جهان برای مدتی تخفیف می یابد تا دوباره شدیدتر از پیش عود کند. کنترل تولید جهان از طریق جنگ و قتل عام تبدیل به چهره ثابت و شاخص انباشت سرمایه داری عصر گلوبالیزاسیون شده است.

سرمایه داری و کلیه نهادهای اجتماعی و ایدئولوژیک آن، بخصوص دولت های آن، مانع عمده در راه زندگی و سرزندگی روزمره مردم جهان اند. اینها باید سرنگون شوند. هیچ راه نجات دیگری متصور نیست. این حقیقت بزرگ دوران ماست که باید بر ذهن هر کارگر حک شود.

انقلاب پرولتری و استقرار سوسیالیسم تنها راه نجات بشریت

 

طبقه کارگر در هر کشور و در سطح جهان برای رهائی از شر نظام سرمایه داری و ساختن جامعه ای نوین باید انقلاب کند. هدف سیاسی انقلاب طبقه کارگر در هر کشور درهم شکستن ماشین دولتی و کسب قدرت سیاسی است تا با اتکاء به این قدرت، برنامه اقتصادی و اجتماعی خود را عملی کند. این انقلاب هدف اجتماعی بسیار روشنی دارد. محو مالکیت بر ابزار تولید ثروت و بهره گیری خصوصی از ثروت اجتماعا تولید شده، محو تمایزات طبقاتی و تمایزات اجتماعی و محو تمام افکار منطبق بر این تمایزات، هدف انقلاب طبقه کارگر است.

این انقلاب ابزارهای خاص خود را لازم دارد که مهمترین آن حزب سیاسی طبقه کارگر است. طبقه کارگر برای عملی کردن این انقلاب، باید از گذرگاه های پیچیده ای که مملو از فریبکاری های سیاسی و سرکوب های نظامی است گذر کند. بهمین دلیل نیاز به مقر فرماندهی سیاسی خود دارد.

 این انقلاب، ایدئولوژی خاص خود را دارد. ایدئولوژی کمونیستی بر خلاف ایدئولوژی مذهبی و ایدئولوژی امپریالیستی، مالکیت خصوصی را مقدس نمی شمارد؛ انسان را عبد و عبید هیچ نیروئی نمی شمارد؛ سلسله مراتب اقتصادی و اجتماعی میان انسان ها را امری طبیعی نمی داند؛  زن را فرودست مرد نمی داند. ایدئولوژی کمونیستی،  صبر و تحمل در مقابل ستم و استثمار را موعظه نمی کند بلکه شورش انقلابی علیه همه این افکار کهنه و نظام طبقاتی  را تبلیغ و ترویج می کند و آن را بزرگ می دارد.

در شرایطی که ایدئولوژی های مذهبی سرمست از تناول و استشمام  زشتی و عفونت نظام سرمایه داری، در سیاست نیز میدان دار شده اند و زالو وار بر ذهن و روح توده ها  نیش فرو کرده اند تا با وهم آفرینی مذهبی مانع از شورش و طغیان برده های نظام سرمایه داری شوند، تبلیغ و ترویج ایدئولوژی و برنامه کمونیستی در میان توده های کارگر و دیگر ستمدیدگان عاجل تر و تعیین کننده تر از همیشه است. کارگران آگاه هرگز نباید به ایدئولوژی کم بهائی دهند. در ایران،  طبقه و دولت سرمایه داری با اهرم مذهب حکومت می کند و با کمک آن به ذهن کارگران یورش می برد.  کارگران پیشرو باید با اعتماد راسخ و سربلندی به حملاتی که پادوهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی به مارکسیسم و کمونیسم می کنند جواب دهند و این جواب را به میان توده های وسیع کارگران ببرند. اسلام نمائی سندیکالیستهای  وابسته به تفکر توده ای- اکثریتی در واقع خدمت غیر مستقیم به جمهوری اسلامی است و باید با آن مقابله کرد. بی تفاوتی بسیاری از فعالین جنبش کارگری نسبت به مبارزه ایدئولوژیک، برای رشد و گسترش جنبش کارگری امری منفی است و نه مثبت. حق همه کارگران است که بدانند با پیدایش سرمایه داری و طبقه کارگر، نمایندگان فکری طبقه کارگر (مارکس و انگلس) بطور عقلانی و علمی شرایط ستمدیدگی و رهائی این طبقه را درک و ترسیم کردند. آگاهی از شرایط ستمدیدگی و رهائی طبقه کارگر، مارکسیسم است و نه اسلام! مبارزه علیه مذهب و افشا کردن نقش آن در تحکیم نظام طبقاتی ستم و استثمار، بخشی لاینفک از مبارزه برای سوسیالیسم است و باید در جنبش کارگری جای مناسب خود را بیابد.

 

گسترش جنبش های توده ای

 

برای تقویت روند انقلاب و تدارک سرنگونی نظام جمهوری اسلامی باید توده های کارگر و غیر کارگر را به مقاومت سازمان یافته در مقابل حملات افسارگسیخته رژیم به حیات و حقوق کارگران و اقشار مختلف مردم فراخواند. لازمه رشد و گسترش این جنبش های توده ای شکل گیری اتحادهای مبارزاتی میان طیف گسترده ای از گرایشات چپ جنبش سیاسی است. باید آن نقاط گرهی را که تضادهای اصلی جامعه را در خود فشرده می کند تشخیص داد و بحول آن متحدانه اقشار وسیعی از مردم را به مبارزه سازمان یافته رادیکال علیه جمهوری اسلامی کشید. اما هدف از ایجاد اتحاد گسترده، رقیق یا پنهان کردن اهداف انقلاب پرولتری نیست. بلکه راه گشائی برای طنین افکن کردن آن در میان توده هاست. در نتیجه ما کمونیستها در عین پافشاری بر لزوم اتحاد برای راه اندازی جنبش های توده ای علیه ستم و استثمار، باید فعالانه و خلاقانه و بطور تعطیل ناپذیر کارگران و زنان و دانشجویان مبارز را به لحاظ فکری و آگاهی به سوی موضع کمونیستی جذب کنیم.

 

بدون درک و تکامل تئوری های کمونیستی نمی توان کمونیست باقی ماند

 

احیای سرمایه داری در کشورهای سوسیالیستی سابق، شکست پی در پی کمونیستها در انقلاب و استقرار کشورهای سوسیالیستی جدید، کارزارهای ضد کمونیستی سرمایه داری بین المللی، موجب رشد گرایشات نسبی گرائی ایدئولوژیک و انحلال طلبی تشکیلاتی در میان طیف بزرگی از کمونیستهای سابق شده است که آن را به نسل جوان نیز تسری می دهند. این نسبی گرائی و انحلال طلبی تبدیل به یکی از ذخایر مهم سرمایه داری شده است. با این نسبی گرائی ایدئولوژیک  و انحلال طلبی تشکیلاتی باید  بطور علمی اما پیگیر مقابله کرد زیرا این گرایش به همان نسبت که رشد یافته است، از یک سو احزاب کمونیست را ازهم گسیخته و منهزم کرده و از سوی دیگر به مثابه جاده صاف کن احیاگری مذهبی و نفوذ توهمات بورژوا دموکراتیک عمل کرده است.

ایدئولوژی کمونیستی ما نه تنها "کهنه" نیست بلکه آینده ساز است. این ایدئولوژی که 160 سال پیش توسط مارکس پایه گذاری شد بدلیل ماهیت علمی خود نمی توانست در همان سطح بماند و نمانده است. این ایدئولوژی در بستر انقلابات سوسیالیستی عظیم در قرن بیستم، توسط رهبرانی مانند لنین و مائو، به مدارج عالی تر تکاملی رسیده است و امروز نیز باید به مدارج عالی تر تکامل برسد تا بتواند مبارزه پیچیده ما را برای سرنگونی سرمایه داری و استقرار کمونیسم رهبری کند. تبلیغ و ترویج نقشه مند این علم از وظایف اولیه هر حزب کمونیست است. علاوه بر این، ما کمونیستهای جهان با وظیفه جمعبندی از 160 سال مبارزه و پیروزی و شکست دو انقلاب سوسیالیستی در شوروی و چین مواجهیم. این پراتیک عظیم که قرن بیستم را رقم زد باید شالوده تکامل تئوری های مارکسیستی ما شوند. بدون انجام این وظایف تئوریک، نمی توان کیفیت کمونیستی احزاب کمونیست و جنبش کمونیستی بین المللی را تضمین کرد.

 

انقلاب بدون جنگ خلق ممکن نیست

 

دورانی است که بیشتر از همیشه باید بر استراتژی جنگ خلق بعنوان تنها راه سرنگون کردن دولت های حاکم و درهم شکستن حاکمیت سرمایه داری تاکید گذاشت. این استراتژی نه تنها "قدیمی" نشده بلکه واقعیت های جهان آن را  "تازه" تر و ضروری تر از همیشه کرده است. این یک حقیقت انکار ناپذیرعصر ماست که سرمایه داری جهانی  بدون جنگ و نظامی گری نمی تواند انباشت سرمایه را در مقیاس جهانی سازمان دهد، نمی تواند رژیم های ارتجاعی را در قدرت نگاه دارد و نمی تواند روابط تجاری و سیاسی میان قدرت های سرمایه داری امپریالیستی را تنظیم کند. طبقه کارگر بدون داشتن استراتژی نظامی انقلابی در مقابل این نظامی گری دائمی، تبدیل به بازنده دائمی می شود. 

 نظام سرمایه داری جهانی در آستانه بحران و جابجائی های تکان دهنده ای قرار گرفته است. بحران سیاسی و اقتصادی و ایدئولوژیک جمهوری اسلامی بر متن این بحران جهانی نه تنها تخفیف نمی یابد بلکه علیرغم آزادی عمل هائی که اینجا و آنجا نصیبش می شود، در کلیت خود حادتر و لاعلاج تر می شود. این وضع شرایط را برای انقلاب در ایران و همه نقاط جهان مساعدتر می کند. اما انقلاب، آگاهانه ترین عمل جامعه بشری است و لاجرم نیازمند عالیترین و آگاهانه ترین سطح از بکار گیری خط ایدئولوژیک، خط سیاسی و سازمان گری و سازمان یابی است. سرمایه داری را فقط با عمل آگاهانه و سازمان یافته می توان سرنگون کرد. دورانی است که کمونیستها باید فعالانه و خلاقانه ایدئولوژی و برنامه کمونیستی را در میان توده های مردم گسترش دهند و آنان را در سطوح مختلف تشکیلاتی (از تشکل حزبی تا تشکلات غیر حزبی در جنبش های توده ای) برای مبارزه انقلابی سازمان دهند.

عملی کردن جامعه کمونیستی نه تنها "رویائی" دور دست نیست بلکه کاملا منطبق بر امکان و نیاز عینی جامعه بشری است. برنامه کمونیستی دارای قدرتی ذاتی است زیرا تنها راه اداره عقلانی جامعه بشری است و هر چه بیشتر در استقرار آن تاخیر می افتد، دامنه رنج های تصور ناشدنی جامعه بشری جهش وار گسترش می یابد.

مرگ بر جمهوری اسلامی! مرگ بر امپریالیسم!

کارگران و ستمدیدگان جهان متحد شویم و نظام آدمخوار سرمایه داری را در همه نقاط جهان سرنگون کنیم!

پرولتاریا چیزی برای از دست دادن ندارد جز زنجیرهایش! اما جهانی برای فتح دارد!

 

حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)

اول مه 1387

 

 

 

 

 

 

 

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 دفن نظام سرمایه داری بدست کارگران یا دفن شدن کارگران زیر آوار سرمایه داری
 نوشته
 حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)
 در تاريخ
 2008-03-08
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در