Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 کارگری   يكشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹                    
 
elli

اول ماه مه 1385

 

زنده باد اول ماه مه سرخ!

 

 

11 ارديبهشت، اول ماه مه از راه رسيد. اول ماه مه، يك جشن خشك و خالي نيست. يك قدرداني رسمي از زحمات كارگران در تقويم نيست. اين روز پر خروش، نماد مبارزه طبقه كارگر براي رها کردن جامعه بشری از نظام ستم و استثمار سرمايه داري است. نماد آرمان طبقه كارگر است. نماد آن است که طبقه کارگر یک طبقه جهانی است و آرمانش را فقط از طریق انترناسیونالیسم می تواند تحقق بخشد. روز اميد و اعلام تداوم نبرد تا به آخر است. اين روز بر همه كارگران و زحمتكشان مبارك باد!

 

   امسال اول ماه مه را در شرايطي گرامي مي داريم كه دشمنان طبقاتي ما توطئه هاي جديد و نقشه هاي مرگباري را به اجراء گذاشته اند. جمهوري اسلامي كه در سراسر زندگيش كاري جز نوكري سرمايه، تحميل استثمار و ستم بر كارگران و زحمتكشان، حراج ثروت هاي كشور و سركوب مبارزات مردم انجام نداده، دوباره مي خواهد خشم و نارضايتي توده ها را به سوي دشمن خارجي منحرف كند. دولتي كه با تضمین جریان یابی نفت و گاز به رگهای سرمایه داری جهانی، به آن زندگی می دمد و با درآمد اینکار به زندگی ادامه مي دهد؛ دولتي كه در جريان تجاوز نظامي آمريكا و متحدانش به افغانستان و عراق نوكري خود را به اثبات رساند؛ اکنون از "حفظ استقلال" و "ايستادگي در برابر آمريكا" حرف مي زند.

   از طرف ديگر، امپرياليسم آمريكا كه در راس نظام سرمايه داري جهاني نشسته و سازمان دهنده اصلي استثمار و ستم و تجاوز و جنايت در سطح دنياست، پرچم "دفاع از دمكراسي" را به سوي مردم ايران تكان مي دهد و تدارک یك حمله نظامي ويرانگر را مي بيند. در این میان، هر دو می خواهند مردم را گوشت دم توپ کنند.

 

   اين دعوا به هر شكل كه جلو برود و به نفع هر یک از طرفین كه تمام شود، دودش به چشم مردم مي رود. واي به حال مردمي كه فريب ژست هاي "ملي گرايانه" جمهوري اسلامي را بخورند و در مقابل تهديدات آمريكا به زير پرچم اين رژيم استثمارگر و خونريز جمع شوند! واي به حال مردمي كه براي خلاص شدن از ستم و نكبت و بدبختي هائی که این رژیم باعث و بانی آن است، فريب وعده هاي آمريكا را بخورند و ماهيت و تاريخ سراسر جنايت اين دشمن امپرياليستي را ناديده بگيرند. بايد از دامي كه اين دو دشمن در برابر ما گسترده اند گريخت. مردم ايران مجبور نيستند در اين بازي مرگبار، مهره اين يا آن طرف باشند. بايد سرنوشت خود را به دست گيرند و اين بساط را بر سر هر دو دشمن خراب كنند. طبقه كارگر و پيشروان انقلابيش بايد براي رهبري مردم در يك نبرد مستقل و سرنوشت ساز تلاش كنند. براي اينكه طبقه كارگر بتواند چنين وظيفه اي را به دوش بگيرد و به انجام رساند، بايد  قيد و بندهايي كه نگهبانان نظام طبقاتي به دست و پايش بسته اند را پاره كند.

 

دشمنان طبقاتي ما مي خواهند سياست را انحصاري كنند. مي گويند سياست نبايد به جنبش طبقه كارگر راه پيدا كند. مي گويند سياست همين است كه ما مي گوييم. اگر سياست مي خواهيد فقط بايد از سياستهاي حاكم پيروي كنيد. فكر سياست متفاوت، قدرت سياسي متفاوت، را از سر بيرون كنيد! حداكثر فضايي كه به شما مي دهيم اينست كه در قفس تنگ دعواهاي سياسي جناح هاي حكومت گشتي بزنيد. حداكثر فعاليت سياسي براي شما، انتخاب از بين حاكميت جمهوري اسلامي يا سلطه آمريكاست.

 

   دشمنان طبقاتي ما به ايدئولوژي استثمارگرانه و ارتجاعی خود می چسبند اما شبانه روز ضد ایدئولوژی کمونیستی تبلیغات می کنند. زیرا آرمان گرائی کمونیستی طبقه کارگر برایشان مهلک است. مي گويند توده هاي مردم مجاز به فكر كردن و انتخاب هدف نيستند، مگر در چارچوب ايدئولوژي و آرماني كه نظام ما ترسيم مي كند! مي خواهند مردم را در توهم تقدير و قسمت، عبادت و توكل، نفرين و دعا، نگاه دارند. مي خواهند كه دنيا را به استثمارگران واگذار كنيم و به انتظار خوشبختي در دنياي ديگر سماق بمكيم. دشمنان ما مي گويند نظام استثمار جاودانه است و هيچ آرمان واقعي و دست يافتني بيرون از سرمايه داري وجود ندارد. همه توجيهات و استدلالات مذهبي، همه تبليغات ضد كمونيستي سرمايه داري جهاني و عربده هايي كه شب و روز در رسانه هايشان در مورد "مرگ كمونيسم" سر مي دهند، براي محروم كردن طبقه كارگر از ايدئولوژي و آرمان رهائيبخش واقعي است. براي كنار زدن هدف و جهانبيني نو و متفاوت است. براي حفظ انحصار سرمايه داري در عرصه تفكر و برنامه ريزي و آينده سازي است.

 

   دشمنان طبقاتي ما حزبی و سازمان یافته عمل می کنند اما حزبی و سازمان یافته عمل کردن را  برای طبقه ما مضر تشخیص می دهند. زیرا می خواهند انحصار سازمان دهي را در دست خود داشته باشند. پس حزب انقلابي طبقه كارگر را غيرقانوني اعلام مي كنند. هرگونه تشكل مستقل مبارزاتي كارگران, دانشجويان, زنان، ملل ستمديده را غيرقانوني اعلام مي كنند. زمينه هاي سياسي، صنفي و فرهنگي كه مي تواند به سازمان يابي، اتحاد و همبستگي و قدرت گرفتن توده هاي مردم بينجامد را محدود مي كنند. به كارگران و زحمتكشان مي گويند سرتان به كار خودتان باشد، فكر نان شب باشيد. اگر پا از گليمتان درازتر كنيد و متشكل شويد همين آب باريكه را هم از دست خواهيد داد. اگر وقت و توان اضافه داريد و به دنبال تجمع و تشكل هستيد، در چارچوب همين سازمان هاي رسمي و بي خطر و  وابسته به ما فعاليت كنيد كه آرم ما بر سر درش نصب است و آدمهاي ما اداره اش مي كنند. كارگر هستي، بفرما اين خانه كارگر و شوراهاي اسلامي كار! دانشجو هستي بفرما اين نهادهاي اسلامي دانشجويي از جناح هاي مختلف! زن هستي، ترا چه به تشكل سياسي ـ اجتماعي و اتحاد براي رفع تبعيض و كسب برابري؟ تشكيلات تو، يعني خانه و خانواده! پس بنشین سرجایت!

 

   دشمنان طبقاتي ما انحصار اعمال قهر را در دست دارند. از ارتش، سپاه، نيروي انتظامي، وزارت اطلاعات، حراست، بسيج و لباس شخصي ها در ايران بگير تا بمب هاي هوشمند و كلاهك هاي هسته اي قدرتهاي امپرياليستي. اينها همه برای سرکوب کارگران و زحمتکشان و مردم اند. حتي مبارزات حق طلبانه مسالمت آميز كارگري، دانشجويي، زنان و غيره وحشيانه سركوب مي شود و زندان و شكنجه در انتظار مبارزان است. اینهمه خشونت سازمان یافته علیه ما بکار می برند اما صبح تا شب علیه "خشونت" موعظه می کنند و ما را از دست زدن به مبارزات رزمنده منع می کنند و می گویند این کار "خشونت کور" است. یعنی هر خشونتی که علیه اینان باشد، "کور" است اما خشونت سازمان یافته دولتی علیه مردم، خشونت "بینا" است! اما واقعیت چیست؟ تاریخ به ما نشان می دهد که هر جا مردم سرنوشت خود را به دست گرفته، اوضاع را به نفع محرومان دگرگون كرده و جامعه نوين را در مقابل حملات استثمارگران محافظت كرده اند، به نيروي قهر انقلابي بوده است.

  

   دشمنان ما جهانی عمل می کنند اما تنگ نظری ملی را برای طبقه کارگر می خواهند. طبقه کارگر یک طبقه بین المللی است و رهائی اش نیز در گرو اتحاد بین المللی گردان های مختلف طبقه کارگر است. قلب و شالوده این اتحاد، اتحاد سندیکای کارگری این کشور با سندیکای کارگری آن کشور نیست. بلکه اتحاد احزاب پیشاهنگ کمونیست کشورهای مختلف با یکدیگر در یک سازمان جهانی به نام "بین الملل" یا انترناسیونال است. 22 سال پیش با تشکیل "جنبش انقلابی انترناسیونالیستی" سنگ بنای اولیه این انترناسیونال گذاشته شده است. اکنون، گردان های مختلف جنبش انقلابی انترناسیونالیستی مشغول تقویت انقلاب پرولتری در نقاط مختلف جهانند اما در یک نقطه انقلاب پرولتری به پیروزی نزدیکتر شده است و آنهم در کشور نپال است. اما وضع این انقلاب بسیار خطرناک است زیرا امپریالیستهای آمریکائی و دولت مرتجع هند و چین در حال توطئه چینی اند تا آن را خفه کنند. این وضعیت، وظایف خاصی را در مقابل کارگران آگاه و کمونیستهای ایران نیز می گذارند. ما بهر وسیله که می توانیم باید از  یاران خود در نپال حمایت کنیم. زیرا آنان برای "خود" نمی جنگند. آنان به انقلاب خود بعنوان منطقه پایگاهی برای انقلاب جهانی طبقه کارگر می نگرند و هر روز با جان های عزیز خود این راه را هموارتر می کنند.   

 

   ما بايد چشمهاي خود را خوب باز كنيم. طبقه كارگر براي رها شدن بايد سرمايه داري را در همه جوانبش بشناسد تا بتواند با موفقیت مبارزه خود را برای نابود کردن آن پیش برد. سرمايه داري، فقط بی عدالتی علیه کارگران نیست. سرمایه داری نظام مبتنی بر استثمار کارگر است اما همین جا ختم  نمی شود. سرمایه داری نظام هولناکی است که زن را برده مرد می کند، دهقان را به خاک سیاه می نشاند، یوغ ملل قوی تر را به گردن ملل ضعیف تر می اندازد، انسان را بر حسب رنگ پوستشان رده بندی می کند، به جای آموزش علم، مذهب و عبادت به فرزندان ما تزریق می کند تا از همان کودکی قدرت فکر کردن را از آنان بگیرد، آب و هوا را مسموم و جنگلها را نابود می کند و پیشرفت تکنولوژیک بشر را به اسباب نابودی خود بشر تبدیل می کند. مبارزه طبقه کارگر یعنی مبارزه علیه همه این ها. پاک کردن جهان از شر همه این مصائب وظیفه طبقه ماست. توان نهفته طبقه خودمان را ببينيم. به تاريخ نگاه كنيم و از تاريخ مبارزات طبقه كارگر جهاني، الهام بگيريم. به گوشه و كنار دنياي امروز نگاه كنيم و جوشش انقلابي و قدرت توده ها را در مبارزات گوناگوني كه از نپال تا هند؛ از آمریکا تا فرانسه، گسترده شده ببينيم. اتحاد و همبستگي را نه در مليت و رنگ و زبان مشترك، نه در باورهاي مذهبي و سنت هاي مشترك، بلكه در مبارزه براي آينده اي جستجو كنيم كه باید بسازیم. اینده ای که نوع بشر از هر نوع استثمار و ستم آزاد باشد.

 

    

حزب کمونیست ایران (مارکسیست – لنینیست – مائوئیست)

 

 

     اول مه 1385

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 زنده باد اول ماه مه سرخ!
 نوشته
 حزب کمونیست ایران (مارکسیست – لنینیست – مائوئیست) 1385
 در تاريخ
 2006-05-01
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در