Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 جهان   پنجشنبه ۲ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۲۴ اکتبر ۲۰۱۹                    
 
يکسال پس از آغاز جنبشهای انقلابی در خاورميانه

يکسال پس از آغاز جنبشهای انقلابی در خاورميانه

 


معرفی کتاب


کتابِ «آيا زنجيرهای نظم کهن درهم شکسته خواهند شد يا فقط به لرزه درخواهند آمد؟» گردآوری مقالات حقيقت و سخنرانيهای مختلف در باره تحولات يکسال گذشتهی خاورميانه است که توسط حزب کمونيست ايران (م.ل.م) انتشار يافته و قابل دسترس در تارنمای سربداران (بخش کتابخانه) است. در زير پيشگفتار کتاب را ميخوانيد.

با گذشت يکسال از آغاز جنبشهای انقلابی در خاورميانه، لازم است يک بار ديگر نگاهی کنيم بر فرصتهای بزرگی که اين جنبشها آفريدند و خطراتی که آنها را تهديد کرده و ميکنند. و  يکبار ديگر تاکيد کنيم بر ماهيت انقلاب واقعی و چالشهائی که در مقابل پيروزی آن هست و ضرورت پاسخگوئی به اين چالشها. مجموعه مقالات اين کتاب با اين هدف گردآوری شدهاند.

در دسامبر سال 2010 خودسوزی محمد ابوعزيزی، دستفروش تونسی فارغالتحصيل از دانشگاه چکانندهی خيزش يک جنبش انقلابی تودهای در تونس و سپس مصر شد و امواج خود را به سراسر خاورميانه فرستاد. رژيم بن علی در تونس و رژيم مبارک در مصر سرنگون شدند و ميدان تحرير مصر تبديل به نماد مقاومت جهانی عليه ستم و استثمار شد بطوريکه در جنبش معروفِ اشغال وال استريت در نيويورک بر روی پلاکاردها خوانديم: مثل يک مصری راه برو، مثل يک مصری عمل کن! 

 با اين وصف، اين جنبشها به سوی يک انقلاب واقعی تکامل نيافتند. در ابتدای امر نيروهای ارتجاعی چون بنيادگرايان اسلامی يا نيروهای سياسی وابسته به قدرتهای امپرياليستی، در اين جنبشها دارای نفوذ زيادی نبودند. اما در شرايطی که جنبشِ مردم رهبری سازمانيافتهی انقلابی و برنامهی انقلابی نداشت، نيروهای  ارتجاعی بومی با حمايت بورژوازی بينالمللی دست به کار شدند تا خلاء رهبری را پر کنند و خيزش مردم را به سمتی برند که منافع استثمارگران داخلی و خارجی را تامين ميکند. هر چند که مرتجعين از تحکيم قدرت فاصلهی بسيار دارند و نيروهای انقلابی نوپا ميتوانند وارد صحنه شده و معادلات کنونی را برهم زنند، اما در حال حاضر در هر دو کشور روند غالب به سوی ايجاد نظم ارتجاعی جديد به جای نظم ارتجاعی کهن است.

بسياری از مبارزين جهان با نيتِ همبستگی با مردمی که انفعال را به دور ريخته و برای در دست گرفتن سرنوشت خود به پا خاستند، رخدادهای تونس و مصر را «انقلاب» ناميدند. اما  در هيچ يک از اين دو کشور، انقلاب به معنای واقعی کلمه يعنی بوجود آمدن تغييرات اساسی در روابط اجتماعی، سياسی و اقتصادی رخ نداد. در اين دو کشور حتا رژيمهای سابق بطور کامل تغيير نکردند و ارتشهای آن که ستون فقرات رژيمهای سرنگون شده بودند، اساسا دست نخورده باقی ماندند و فعالانه به ترميم و تحکيم وضع موجود پرداختند. در هر دو کشور، احزاب اسلامی به قدرتمندترين احزاب حاکم تبديل شدهاند.

اوضاع در تونس تا حد زيادی از اوضاع مصر متفاوت بود زيرا در اين کشور نيروهای چپ چون حزب کمونيست کارگران تونس از نفوذ و قدرت سازمانی قابل توجهی برخوردار بودند. اينکه مرتجعين و فرصتطلبان توانستند بدون مواجهه با مقاومتِ جدی اين حزب و احزاب ديگری که خود را «چپ» و «انقلابي» ميدانند خيزش مردم تونس را دزديده و قدرت را از آن خود کنند اثبات ورشکستگی خط اين احزاب است.  اينان از همان ابتدا انقلاب را «زودرس» اعلام کرده و با اخوان المسلمين و مرتجعين ديگر وارد ائتلاف شدند تا به خيال خود «راه دموکراسي» را در تونس بگشايند و از اين طريق شرايط را برای انقلاب « پخته» کنند. اما در واقعيت چه شد؟ تودههای مردم مبارزه و فداکاری کردند ولی در به روی قدرتگيری بنيادگرايان اسلامی باز شد! برنامه و افق بورژوائی حزب کمونيست کارگران تونس که خود را به اشتباه «کمونيست» ميخواند وصفالحال بسياری از نيروهای چپ خاورميانه است که «تغيير» ممکن و مطلوب را در دست يافتن به دموکراسی انتخاباتی خلاصه ميکنند.  آنان در واقع نه نيروی «تغيير» بلکه نيروی «فشار» هستند. آنان اين توهم را در ميان تودههای مردم دامن ميزنند که گويا تضاد عمدهی راه رهائی تودههای مردم از قيد ستم و استثمار، تضاد ميان «ديکتاتوری و دموکراسي» است و نه تضاد ميان اکثريت تودههای مردم با يک نظام اقتصادی و سياسی  طبقاتی.

انقلاب، صحنه زورآزمايی و چالش طبقات مختلف است. طبقات استثمارگر داخلی و قدرتهای امپرياليست به روشهای پيچيده تلاش ميکنند هر گونه امکان پيروزی يک انقلاب واقعی را در نطفه خفه کنند. قدرتمندان داخلی و بينالمللی از يک طرف امتيازات حقيری به مردم ميدهند تا ساختارهای دولتی را در اين کشورها حفظ کنند و از طرف ديگر «زور بازو» نشان ميدهند تا مردم را از امکان انقلاب مايوس کنند. به جرات ميتوان گفت که مهمترين دليلِ دخالت نظامی کشورهای اروپائی در ليبی آن بود که برای مردم کشورهای عربی «روشن» کنند که در حوزهی مديترانه ارباب واقعی کيست.

اين معادلهايست که هنوز برهم نخورده و تا زمانی که جنبش تودههای مردم صاحب رهبری انقلابی نشود قدرتهای امپرياليستی دست در دست طبقاتِ استثمارگر داخلی و احزاب سياسی ارتجاعی به راحتی ميتوانند آمال و آرزوهای رهائيبخش مردم را به هرز برند.

توده های مردم بايد به ماهيت يک انقلاب واقعی پی برند و بدانند که مشخصات يک جامعهی واقعا تغيير يافته در جهت منافع اکثريت مردم چيست و راه دست يافتن بدان کدام است؟ با رهبری کدام طبقه و با چه برنامه سياسی و حزب سياسی ميتوان اين راه را طی کرد؟ درهم شکستن کليت ساختارهای سياسی حاکم توسط مردمی آگاه و انقلابی و شکل گيری يک دولت طبقاتی جديد که بخواهد و بتواند از سرمايه داران و ملاکان بزرگ و امپرياليست ها خلع قدرت و مالکيت کرده و تمايزات طبقاتی را از ميان برداشته و روابط اجتماعی ستمگرانه را سرنگون کند؛ فرآيندی است سخت و خونين که بدون داشتن حزبی انقلابی (حزب کمونيست) و ارتشی که متعلق به مردم و از خود آنان باشد ممکن نيست. اين فرآيندی است که بايد و ميتواند از دل همين جنبشهای عظيم آغاز شود.

با اين اميد که مجموع مقالات گردآوری شده بتوانند بر روی اين مسائل حياتی پرتوی بيفکنند.

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 يکسال پس از آغاز جنبشهای انقلابی در خاورميانه معرفی کتاب
 نوشته
 نشریه حقیقت ـ شماره 58
 در تاريخ
 2012-01-21
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در