Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 جهان   سه-شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۸ برابر با ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹                    
 
اعتراضات در مکزیک خبر از بحران سیاسی در این کشور می دهد

« آنها را زنده ربودید ، آنها را زنده  به ما برگردانید»

اعتراضات در مکزیک خبر از بحران سیاسی در این کشور می دهد

20 اکتبر 2014. سرویس خبری جهانی برای فتح.

 

دانش آموزان  یک کالج  روستایی تربیت معلم زنان، در شهر Juarez خوارز در شمال مکزیک دست به اعتصاب زدند. آنان خواهان آزادی و زنده بازگشتن 43 تن از رفقایشان که در جنوب غربی مکزیک ربوده شده بودند، هستند .  روز 26 سپتامبر پلیس و افراد مسلح به دانشجویان مدرسه تربیت معلم Ayotzinapa آیوتزیناپا که از یک اعتراض در شهر Iguala ایگوآلا باز می گشتند حمله کردند، سه نفر از دانش آموزان  و سه نفر از افراد دیگر را کشتندو دهها تن از دانشجویان را  با زور سوار ماشینهای پلیس کردند. این افراد از آن زمان تا کنون دیده نشده اند.

در خوارز بعد از  اینکه دانشجویان زن ساختمانهای مدارس را اشغال کردند  و برای خبررسانی به مردم درباره آنچه در  ایگوآلا رخ داده بود، در سراسر ایالت پراکنده شدند، دانشجویان و سایر افراد در اشغال پل بین المللی ال پاسو El Paso ، به دانشجویان زن پیوستند. به نقل از روزنامه  La Jornada هفتصد نفر با بنرهای بزرگی که روی آن نوشته شده بود، «آنها را زنده ربودید ، آنها را زنده  به ما برگردانید» ترافیک را مسدود کرده بودند.

در همین زمان، پدر و مادر دانشجویان ربوده شده، به کلیسای بزرگ شهر مکزیکوسیتی سفر کردند و در آنجا در حالیکه نشان های مذهبی با خود حمل می کردند، سرود "ما آنها را زنده می خواهیم" سر داده بودند. آنها  در موجی از تشویق، اشک و آغوش گرفتن های حضار مورد استقبال قرار گرفتند. یک کشیش طرفدار مهاجرین و شاعر معروف  Javier Sicilia خاویه سیسیلیا که قتل پسرش توسط دولت در 2011 را محکوم کرده بود، به آنها پیوستند.

چندین هزار دانشجو در ایگوآلا و سایر ایالت مکزیک در روزهای 17 و 18 اکتبر به مناسبت سومین هفته آدم ربایی راهپیمایی کردند. در جریان یک راهپیمایی بزرگ در آکاپولکوAcapulco ، بزرگترین شهر ایالات  گِه رِه رو Guerrero، جایی که قتل ها و آدم ربایی ها اتقاق افتاد، تظاهرات کنندگان شعارهایی بر ضد پلیس و دار و دسته مسلح مواد مخدر سر دادند: «هر دو یک کثافت هستند». آنان خواهان برکناری فرماندار ایالتی شدند. این فرماندار کوشیده بود شهردار فاسد ایگوآلا را در آدم کشی و آدم ربایی تنها مقصر جلوه دهد. مردم، هر سه حزب بزرگ سیاسی کشور را به عنوان همدستان جنایات سازمان یافته محکوم کردند و شعار دادند: «دولت سرچشمه ترور و وحشت است».

در نمایشگاه بین المللی سالیانه کتاب مکزیکوسیتی، دانشجویان دانشگاه ملی و ناشران و سایر مردم، بیش از 3500 جلد کتاب برای کالج تربیتِ معلمِ  روستاییِ آیوتزیناپا Ayotzinapa جمع کردند.

و تظاهراتهای بیشتری نیز  برای روز 22 اکتبر در کشور اعلام شد.

در ادامه اعلامیه سازمان کمونیست انقلابی مکزیک که یک هفته  مقاومت دربرابر جنگ علیه مردم از20تا26 اکتبر را رهبری می کند، می آید.

 این اطلاعیه در بلاگ زیر به اسپانیایی قابل دسترس است:

aurora-roja.blogspot.com

آیوتزیناپا: جنایت و بحران یک دولت خونخوارِ فاسد

 

جنایات دولت در ایگوآلا، گِه ره رو، منزجر کننده است. شش فرد بی گناه غیر مسلح توسط پلیس و نیروهای لباس شخصی مسلح کشته شدند، پوست صورت یک مرد کاملا کنده شد، 25 نفر زخمی شدند که دو تن از آنها جراحات جدی برداشتند. 43 دانشجوی کالج تربیت معلم ناپدید شدند. حداقل 20 تن از آنها پیش از ناپدید شدن توسط پلیس شهرداری دستگیر شده بودند. بعد از مضحکه به اصطلاحات اعترافات که به  کشف گورهای دسته جمعی منجر شد، به ما می گویند که 28 نفری که شناسایی شده اند، دانشجویان ربوده شده نیستند بلکه قربانیان یک وحشیگری دیگر هستند.

دولت فدرال که توسط انریکو پنا نیتو  Enrique Peña Nieto از حزب حاکم PRI رهبری می شود، و دولت ایالتی آنجل آگیر Angel Aguirre از حزب PRD  که به اصطلاح اپوزیسیون «چپ» است، تا آخرین لحظه حتا تظاهر به دخالت گری نکردند و با این کار به شهردار ایگوآلا خوزه، لوئیس آلبارکا José Luis Abarca از حزب PRD فرصت کافی دادند تا تمامی شواهد را نابود کند و فرار کند. در این مدت آرشیوها و کامپیوترهای شورای شهر و نیروهای امنیتی عمومی نابود و اسلحه ها به مقرهای نظامی منتقل شده بود. 

ارتش درست چنددقیقه بعد از اینکه پلیس به روی مردم آتش گشوده بود سر رسید.  آنها تلفن همراه دانشجویان را ضبط کردند و از خبرکردن آمبولانس برای جوانی که به صورتش شلیک شده بود، خودداری کردند. آنها بازماندگان  این  آدمکشی را دستگیر کردند، به آنها توهین کردند و به دانش آموزان گفتند، «آن چه بر سرتان آمده، حقتان بود».

در ژوئن  2013  به شهادت کسانی که آنان نیز ربوده شده بودند ولی توانسته بودند فرار کنند، شهردار آلبارکا شخصا رهبر سازمان وحدت مردمی در ایگوآلا را به قتل رساند. بدنهای شکنجه شده رهبر سازمان و دونفر دیگر در کنار یک جاده پیدا شدند. با وجود اینکه یک شاهد عینی دربرابر دادستان ایالتی و دادستان کشوری شهادت داد، آنها هیچ کاری در این زمینه نکردند. این نشان می دهد که هم دولت مرکزی و هم دولت ایالتی قتل های سیاسی قبل  را پنهان  و از شهردار دفاع کرده اند.

حال که جرقه اعتراضات توده ای در 26 سپتامبر زده شده، آنها از کارهای شهردار در سازمان دادن این جنایت ها ابراز «بی اطلاعی» و «شگفتی» می کنند. هدفشان اینست که این عمل خونبار پلیس را که یک جنایت سازمان یافته است، لاپوشانی کنند. هرچند که حمله نیروهای پلیس شهری توسط رئیس پلیس هدایت شده بود، کسی که مانند شهردار اکنون فراری است.

گرچه همه حقایق درباره قتل عام ایگوآلا هنوز روشن نیست، دخالت مردان گانگستر در سرکوبهای سیاسی در تمام کشور نشان می دهد که مشکل "جنایت سازمان یافته" نیست بلکه مشکل دولتهای محلی و مرکزی هستند که با جرایم سازمان یافته همکاری می کنند و از آن برای سرکوب و کشتن فعالین سیاسی و مردم عادی استفاده می کنند.

مشکل فراتر از دولت مکزیک است: دولت ایالات متحده معمار اصلی کمپین به اصطلاح ضد-جنایت است که 125000 قتل، 25000 ناپدید شدن و 30000 قتل زنان (قتل زنجیره ای زنان) را  در کنار سایر جنایت ها موجه جلوه داده است. این رقم برابر با یک جنگ علیه مردم است. بعد از کشتار آیوتزیانپا، دولت ایالات متحده از طریق رئیس دپارتمان مبارزه با مواد مخدر، درست بعد از اینکه با اعمالشان در مکزیک حمام خون به راه انداخته اند،  به ما چه توصیه ای میکند؟ صبر! همزمان یک مقاله در نیویورک تایمز (6 اکتبر 2014) که ارگان جناح «لیبرال» طبقه حاکمه ایالات متحده است منتشر شد که به خوانندگانش اینگونه اطلاع رسانی می کند، «مکزیک کشوری است که  به کشتارهای دسته جمعی  خو گرفته است». این اظهار نظر نژادپرستانه توسط تظاهرات های توده ای که در هشتم اکتبر در شهرهای مختلف مکزیک علیه کشتارهای ایگوآلا به راه افتاد، رد شد.

واقعیت اینست که در روزهای بعد از حمله مرگبار هیچ عضو دولتی برجسته ای یا هیچ رهبر مهمی از احزاب سیاسی اصلی در هیچ جای کشور این جنایت مشمئز کننده را  نه محکوم کرد ونه مردم را به اعتراض فراخواند. رئیس جمهور پنا حتی نتوانست خودش را راضی کند که از کلمه "قتل" استفاده کند. به جای آن او از عبارت «مردمی که حقوق انسانی آنها پایمال شده است» استفاده کرد. چرا؟ چون این جانیان علی رغم همه مشاجراتی که به خاطر جاه طلبی های حقیرشان با هم دارند، می دانند که باید مردم را سرکوب کنند و دولتشان بدون سرکوب سیاسی مردم نمی تواند دوام بیاورد. آنها می دانند که چنین سرکوبی برای محافظت از دولت سرمایه دارانه که ویژگی اش ثروت اندوزی گروهی اندک در ازای فقر اکثریت مردم است، ضروری می باشد.سرکوب زنان، سلطه بر مردم بومی، نابودی محیط زیست و همه شرارت هایی که در این نظام شایع هستند.

قتل عام ایگوآلا یک "ناهنجاری" نیست. این ادامه شکار و سرکوب دانشجویان مبارز آیوتزیناپاست که قبلا پلیس دو تن از آنها را در سال 2011 کشته بود. و این تنها بخشی از یک تاریخ طولانی قتل عام ها، ناپدید شدن ها، تجاوزات و شکنجه ها توسط نیروی مسلح، پلیس و شبه نظامیان از زمان قتل عام های 1968و 1971 و "جنگ کثیف"(جنگ دولت مکزیک علیه دانشجویان و گروههای چریکی در دهه های 60  و 70 میلادی) است، که شامل قتل عامهای آکتیال Acteal ، ال بوسکو El Bosque ، ال چارکو ی آگوساس بلانساس El Charco y Aguas Blancas ، موج آدم کشی ها در اوکزاکا در سال 2006 و سرکوب های آتنکو که توسط هر سه حزب بزرگ انجام شد و آنچه به جا گذاشت، دو کشته و دهها زن که توسط پلیس مورد تجاوز قرار گرفته بودند تنها در یک سال، و در ژوئن گذشته  اعدام  21  نفری که درتلاتلایا Tlatlaya محاصره شده بودند توسط ارتش است.

مشکل را صرفا نمی توان به فساد یا وجود سیاستمداران بد یا سیاستهای این یا آن گروه سیاسیِ طبقه حاکمه تقلیل داد. مشکل بنیادی، وجود این دولت جنایتکار و نامشروع و سیستم غیر انسانی  و سرکوبگر سرمایه داری است که این دولت به آن خدمت کرده  و از آن حمایت می کند.

اعتراضات خودجوش و وسیع مردم بر علیه وحشیگری های ایگوآلا موجب بروز بحران سیاسی در دولت ارتجاعی شده است و  افق های جدیدی برای مبارزه علیه این دولت و سیستم و به پایان رساندن جنگ علیه مردم، گشوده است.

همه می دانند که این ترورهای سازمان یافته، دولت مکزیک را سرپا نگه داشته است، کشوری که "رهبران جهان" آنرا به خاطر اصلاحات ساختاری ضد مردمی اش یک "نمونه مثال زدنی" نامیده اند. در دوم اکتبر خشم توده ها در خیابان های چیلپانچینگو Chilpancingo ( مرکز ایالت گه ره رو) طنین افکند. تظاهرات میلیونی که مردم ایالت های مختلف به آن پیوستند. در روز 8 اکتبر مردم خشمگین میدان  زوکالو Zócalo (میدان مرکزی شهر مکزیکو سیتی)  و خیابانهای اطراف آنرا پرکردند. راهپیمایی هایی حداقل در 25 ایالت و اعتراضاتی در بیشتر از 20 کشور رخ داد.

تعمیق و گسترش این اعتراضات بسیار مهم و حیاتی است. افشاگری در مورد قتل عام ایگوآلا و جنگی که علیه مردم در جریان است باید به اندازه کافی گسترده و عمیق و فراگیر انجام شود و محکوم شود تا مردم ببیند که این دولت غفلت کار نیست بلکه جنایت کار است و مردم باید روحیه مبارزه جویی و سازماندهی شان را تقویت کنند تا زمینه خلاص شدن از شر این دولت ناموجه را توسط یک انقلاب فراهم کنند.

مرگ بر این دولت که شکنجه می کند و آدم می کشد تا از منافع غیرقابل تصورِ تعداد انگشت شماری دفاع کند. ما به دولتی نیاز داریم که مردم را حمایت و به آنها خدمت کند و خلاقیت مردم  و مبارزه آنها برای تغییر جهان به نفع اکثریت توده ها را  تشویق و تقویت کند. مرگ بر این نظام بی عدالتی، کیفر ناپذیر، سرکوب و گرسنگی! ما نیازمند یک اقتصاد و نظام اجتماعی طرازنوین سوسیالیستی هستیم که متعهد به رهایی بشریت باشد. این تغییر عظیم تنها از طریق یک توده آگاه و مصمم در ابعاد میلونی امکان پذیر است. «غیرممکن» به نظر می آید؟ زمان آن رسیده که دست از شکایت در مورد به اصطلاح «بی تفاوتی» مردم برداریم. یک بار دیگر مردم در حال بیدار شدن هستند. هر انسان با وجدانی مسئولیت دارد که حقایق  درباره جنایات دولت را وسیعا پخش کند. این وظیفه هر کمونیست و هر انقلابی است که به مردم کمک کند تا هوشیاری، مبارزه جویی و سازمان یافتگی شان که ضرورت رهایی شان است، ارتقا دهند.

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 « آنها را زنده ربودید ، آنها را زنده به ما برگردانید»
 نوشته
 سرویس خبری جهانی برای فتح
 در تاريخ
 2014-11-02
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در