Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 جهان   دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ برابر با ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹                    
 
به نقل از شعله شماره 20- ارگان حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان

 

تشديد و گسترش خانه جنگی ارتجاعی در پاكستان
و
آوارگی ميليون ها نفر


به نقل از شعله شماره 20- ارگان حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان 

 

اكنون مدت بيشتر از يك ماه می شود كه در منطقه سوات و اطراف آن جنگ های شديدی ميان طالبان پاكستانی و قوت های نظامی اردوی دولتی پاكستان جريان دارد. اين منطقه زيبا وسيعا تخريب شده و اكثريت قريب به اتفاق باشندگان آن، كه ذرايع غير دولتی تعداد آنها را سه ميليون نفر تخمين می زنند، آواره و بی خانمان گشته اند. بروز اين وضعيت، اولين ثمره برجسته "استراتژی جديد" دولت امريكا در قبال پاكستان است.
به نظر می رسد كه جنگ جاری در سوات و اطراف آن، ديگر همانند جنگ های قبلی قوت های نظامی اردوی پاكستان در مناطق قبايلی، كه در اين يا آن حد دارای جنبه های نمايشی بوده اند، نيست و يك جنگ واقعی كوبنده به اشتراك قوت های هوايی، زرهی، توپخانه و پياده است كه منظما و بصورت مستمر ادامه يافته و هدف آن نيز پاكسازی كامل طالبان از منطقه اعلام گرديده است.
اينكه اردوی دولتی پاكستان سر انجام ناچار شد دست به جنگ واقعی همه جانبه عليه طالبان پاكستانی بزند، ناشی از سه عامل می باشد:
1 – ظاهرا يكی از عوامل مهم، مبدل شدن طالبان به يك تهديد سرتاسری برای حاكميت دولتی در پاكستان بوده است. پس از معاهده ميان حكومت ايالتی و طالبان سوات، كه در واقع منطقه به طالبان سپرده شد، طالبان در صدد بر آمدند كه ساحه نفوذ شان را گسترش دهند و مناطق اطراف سوات را نيز تحت كنترل بگيرند. پس از تصرف منطقه "بونير" توسط طالبان، كه يك منطقه نزديك به اسلام آباد است، چنين وانمود شد كه گويا طالبان مستقيما اسلام آباد را در معرض تهديد قرار داده و وضعيتی شبيه به وضعيت ايجاد شده در زمان غايله "لال مسجد" به وجود آورده اند.  
2 – همزمان با آغاز افزايش قوت های نظامی امريكايی در افغانستان، مقامات دولتی نظامی و ملكی پاكستان به اين صرافت رسيدند كه اين قوت ها ديگر عملا می توانند در موقعيتی قرار بگيرند كه نقشه "گسترش جنگ در پاكستان" را خود و در سطح نسبتا وسيعی مورد اجرا قرار دهند. آنها دريافتند كه ديگر تهديدات امريكايی ها مبنی بر اينكه يا قوت های نظامی پاكستان خود قاطعانه و بصورت گسترده عليه طالبان اقدام نمايند و يا آنها خود دست به اقدام خواهند زد، جدی و دارای بعد وسيع است.
از اين لحاظ، در واقع شرايطی شبيه به شرايط زمان آغاز حمله امريكايی ها بر افغانستان برای دولت پاكستان بوجود آمد. در آن موقع دولت پاكستان كه يكی از حاميان علنی امارت اسلامی طالبان بود و آن امارت را به رسميت شناخته بود، از حمايت طالبان دست كشيد و به يكی از متحدين منطقه يی كارزار تجاوزكارانه امپرياليست های امريكايی مبدل شد. عامل عمده اين چرخش سريع يكصد و هشتاد درجه يی دولت پاكستان، تهديد امپرياليست های امريكايی مبنی بر حمله وسيع هوايی و راكتی بر پاكستان و تخريب كامل اين كشور، در صورت عدم همراهی دولت پاكستان با جنگ تجاوزكارانه آنها بر افغانستان، بود.
در شرايط فعلی نيز دولت پاكستان ترجيح داد خود دست به اقدام نظامی جدی و وسيع عليه طالبان بزند تا از يكجانب زمينه ای برای اقدام مستقيم قوت های امريكايی در داخل پاكستان به وجود نيايد و از جانب ديگر زمينه برای استفاده وسيع تر و بهتر كمك های نظامی و غير نظامی امريكا فراهم گردد. در واقع هم اكنون نيز می توان همين عامل را به مثابه عامل عمده تشديد و گسترش جنگ در پاكستان به حساب آورد. از اين ديدگاه، جنگ سوات و اطراف آن، تطبيق مشخص نقشه امريكايی” گسترش جنگ در پاكستان " است كه توسط قوای نظامی دولتی پاكستان عملی می گردد.
3 – بخش مهمی از مخارج ماشين دولتی پاكستان، از زمان آغاز تجاوز امپرياليست های امريكايی ومتحدينش بر افغانستان تا حال، از طريق كمك های نظامی و غير نظامی امريكا به پاكستان در اذای همراهی دولت پاكستان با كارزار امريكايی تجاوزگری واشغال تامين می گردد. در شرايطی كه كل اقتصاد پاكستان با مشكلات عديده مواجه است و دولت پاكستان نيز با بحران مالی دست وپنجه نرم می نمايد، تزريق كمك های مالی امريكا بر اين بدن مريض، به عاملی بدل شده است كه بدون آن، بحران جاری اگر برای دولت پاكستان كشنده نشود، لا اقل شديدا خطرناك خواهد بود. اقتصاد نيمه مستعمراتی پاكستان با اين "رشوه گيری اقتصادی” ميزان گرديده و بدون آن توازنش را در اين يا آن حد از دست خواهد داد.
چنانچه موافقتنامه سوات ميان حكومت ايالتی و طالبان، كه مورد توافق حكومت مركزی پاكستان نيز قرار گرفته بود، به قوت خود باقی می ماند، قويا اين خطر وجود داشت كه دولت پاكستان از دريافت "سيروم امريكايی” محروم گردد. پس از امضای موافقت نامه سوات ميان طالبان پاكستانی و حكومت ايالتی پشتنونخوا ( صوبه سرحد ) و توافق حكومت مركزی با آن، تقريبا تمامی سردمداران امريكا و اروپا، با اين موافقت نامه مخالفت كردند و خواهان الغای آن گشتند. در واقع حكومت پاكستان قويا در صدد بود كه موافقتانه مذكور از ميان برود. پيشروی طالبان بطرف بونير و نقض آشكار موافقتنامه سوات از طرف آنها چيزی بود كه حكومت مركزی و اردوی پاكستان آرزويش را داشتند تا با توسل به آن جنگ را شروع نمايند. از اين نظر، جنگی را كه اردوی پاكستان در سوات و مناطق اطراف آن پيش می برد، همان جنگ امريكايی است كه پيشبرد آن را اردوی پاكستان " تيكه " كرده است.
جذب كمك برای آوارگان جنگ، خود به زمينه مساعد ديگری برای استفاده جويی های ميليونی مقامات دولتی مسئول تنظيم اين كمك ها مبدل گرديده است. تنها امريكايی ها تا حال 310 ميليون دالر كمك وعده داده اند. سائر قدرت های امپرياليستی نيز تهيه كمك های هنگفتی را متعهد شده اند. اين در حالی است كه نخست وزير پاكستان اعلام كرده است كه پاكستان به 800 ميليون دالر كمك برای آوارگان جنگ نيازدارد ومقدار فعلی كمك های وعده داده شده بسيار ناكافی است.
آوارگان جنگ سوات در وضعيت بسيار بد و نا مساعدی قرار دارند. رويهمرفته در حدود 5/2 ميليون نفر آنها در خيمه بستی های مخصوص آوارگان راجستر شده اند، در حاليكه در حدود 500 هزار نفر ديگر آنها در تمامی نقاط پاكستان پراگنده گرديده اند. روی آوری تعداد زيادی از اين آوارگان بطرف شهر كراچی، بصورت غير منتظره ای حساسيت های مليتی در ميان سندی ها را تشديد كرده و به گروه های محلی ناسيوناليست سندی فرصت داده است كه عليه سكنا گزين شدن تعداد زياد پشتون ها در سند، اقداماتی را رويدست گرفته و با تحريك روحيات ناسيوناليستی سندی به بسيج توده يی برای شان دست بزنند.
اردوی پاكستان اعلام كرده است كه نيروهايش تا زمان سركوب كامل طالبان در سوات، اين منطقه را ترك نخواهند گفت و بر علاوه جنگ در سائر مناطق صوبه پشتونخوا ( صوبه سرحد ) ومناطق قبائلی پشتون نشين سرحدی را نيز تشديد خواهد كرد. هم اكنون سلسله در گيری ها در وزيرستان از هر دوطرف تشديد گرديده و بر علاوه دامنه درگيری ها در شكل حملات نظامی بالای مناطق و همچنان عمليات های انتحاری و گروگان گيری، به لاهور، پشاور و سائر مناطق نيز رسيده است. به اين ترتيب جنگ شديد و گسترده واقعی در پاكستان در گرفته است.
اردوی پاكستان و حكومت تحت رهبری حزب نصرالله بابر، زمانی بنا به فرمايش امپرياليست های امريكايی و انگليسی و مساعدت های سلاطين و شيوخ عرب منطقه خليج، در سازماندهی مستقيم طالبان نقش عمده ای بازی نمود و همه با هم اين بلای سياسی و نظامی را بجان افغانستان و مردمان آن انداختند، بلايی كه سر انجام بجان پاكستان و مردمان آن نيز افتاد. اكنون اردو و حكومت، يكبار ديگر بنا به فرمايش همان مراجع و منابع قبلی، در داخل خود پاكستان به سركوب كسانی دست و آستين بالا زده اند كه جنرال متقاعد آنها را "فرزندان من" می خواند.
جنگ ميان "وال " و فرزندانش به كجا خواهد كشيد و چه نتايجی خواهد داشت؟
اولا: تا آنجائيكه به توده های پاكستانی مربوط است، آوارگی آنها در جريان اين خانه جنگی خانمانسوز، وسيع تر و گسترده تر از آوارگی های جنگ های گذشته ميان هند و پاكستان است. اكنون رويهمرفته در حدود چهار ميليون نفر آواره جنگی – از مناطق سوات، باجور، وزيرستان و غيره - در پاكستان وجود دارند. اين چنين آوارگی گسترده فقط در زمان تجزيه هند به هندوستان و پاكستان، و البته با محاسبه آوارگان هر دوطرف، به وجود آمده بود. مردمان پاكستان و بخصوص توده های پشتون در اين كشور، قربانيان اصلی اين جنگ "والد" و "فرزندان" عاق شده اش هستند.
ثانيا: هدف از جنگ گسترده آغاز شده در پاكستان اين است كه با سركوب طالبان پاكستانی، مقاومت اسلامی در افغانستان را فاقد پشتگاه بسازند و زمينه را برای تسليمی بخش های بزرگی از طالبان و سائر بخش های مقاومت اسلامی به اشغالگران ورژيم دست نشانده، از طريق مذاكرات فراهم سازند. حكومت و اردوی پاكستان با كسب اين اطمينان، و يا لا اقل اين اميد واری، كه در اين مذاكرات، سهمی از  قدرت در افغانستان به طالبان وهم قماشان ديگر شان داده خواهد شد، اين جنگ را آغاز كرده اند. اينكه از يكجانب عنصر مهمی از " استراتژی جديد " امريكا در قبال افغانستان، مذاكرات با طالبان و سائر اسلاميست های مخالف مسلح عنوان می گردد و از جانب ديگر مذاكرات مجوزه ميان نمايندگان رژيم و طالبان در امارات متحده عربی توسط وزير دفاع امريكا، با طرح اين مسئله كه فعلا بخاطر سنگين بودن وزنه طالبان، پيشبرد مذاكرات به نفع ما نيست، حاكی از اين است كه اشغالگران، بخصوص امپرياليست های امريكايی، منتظر نتايج ملموس جنگ در پاكستان و افزايش قوای خود شان در افغانستان هستند.
تجارب هفت سال گذشته نشان داده است كه انتظارات امپرياليست های اشغالگر از نتايج اقدامات شان، می تواند بر آورده نشود و اين اقدامات، آنها را بيشتر از پيش در منجلاب مشكلات گرفتار سازد. اين احتمال وجود دارد كه اقدامات وسيع و گسترده اردوی پاكستان عليه طالبان پاكستانی، بجای ايجاد محدوديت برای طالبان افغانستانی، زمينه وسيعی برای سربازگيری آنها از داخل پاكستان به وجود بياورد. حد اقل بخش هايی از اردوی پاكستان جنگ جاری را بخاطری پيش می برند كه طالبان پاكستانی را به طرف افغانستان برانند. بعضی از مبصرين سياسی پاكستانی كه افسران متقاعد عاليرتبه اردوی پاكستان هستند، آشكارا از اين حرف می زنند كه پاكستان "جای مناسب" برای جهاد طالبان نيست، يعنی اينكه اين جای مناسب، افغانستان است.
در واقع ملا عمر، امير المومنين طالبان افغانستانی، آشكارا طالب تمركز "جها
د" ر افغانستان است و جنگ طالبان پاكستانی با اردوی اسلامی پاكستان را برای "جهاد عليه كفار اشغالگر در افغانستان" مضر ارزيابی می نمايد. او بار ها طالب آن شده است كه طالبان پاكستانی جنگ در پاكستان را متوقف بسازند و برای پيشبرد "جهاد" به افغانستان بيايند.
طالبان پاكستانی به دليل تشتت ذاتی ناشی از بافت قبيله يی رهبريت ها و صفوف شان نتوانسته اند به يك تحريك متحد المركز و هماهنگ بدل شوند. آنها عمدتا در ميان پشتون های پاكستان پايه دارند كه مجموعا فيصدی كوچكی از مجموع نفوس پاكستان را تشكيل می دهند. در پاكستان از يكطرف قوتهای نظامی اشغالگر خارجی روی صحنه نيستند و از جانب ديگر اردوی پاكستان يك اردوی مجهز، مسلح، جنگ ديده و كثير العده است. بنابرين مناطق طالبان پاكستانی می توانند از هر جهت، مناطق پشت جبهه يی خوبی برای طالبان افغانستانی باشند، ولی نمی توانند مناطق پايگاهی مناسبی برای جهاد بخاطر تشكيل امارت اسلامی در سراسر پاكستان تلقی گردند.
با توجه به تمامی اين مطالب، اين احتمال قويا وجود دارد كه تمامی طرف های درگير در جنگ های جاری افغانستان و پاكستان سر انجام عملا تصميم بگيرند كه فعاليت های جنگی شان را در افغانستان متمركز سازند. در چنين صورتی تشديد و گسترش جدی جنگ در افغانستان را بايد انتظار داشت. نشانه های اين وضعيت از هم اكنون هويدا گرديده است
. كنون رويهمرفته در حدود چهار ميليون نفر آواره جنگی -- ز مناطق سوات، باجور، وزيرستان و غيره -- در پاكستان وجود دارند. اين چنين آوارگی گسترده فقط در زمان تجزيه هند به هندوستان و پاكستان، و البته با محاسبه آوارگان هر دوطرف، به وجود آمده بود. مردمان پاكستان و بخصوص توده های پشتون در اين كشور، قربانيان اصلی ... جنگ "والد" و " فرزندان" عاق شده اش هستند.

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 تشديد و گسترش خانه جنگی ارتجاعی در پاكستان و آوارگی ميليون ها نفر
 نوشته
 حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان
 در تاريخ
 2009-06-20
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در