Print  |  close
مصر: آيا زنجير های نظم كهن فقط به لرزه در خواهند آمد يا در هم شکسته خواهند شد؟

مصر: آيا زنجير های نظم كهن فقط به لرزه در خواهند آمد يا در هم شکسته خواهند شد؟

 

چه خوش است هوای تازه ای که توسط مبارزات مردم تونس و مصر در خاورميانه و جهان جريان يافته است. درود به آنان که با بی باکی و تهور بر فضای تاريک نا اميدی و دهشت از جاودانگی وضع موجود جهان، ضربه ای کوبنده نواختند.

آنان هنوز راه دراز و سختی در پيش دارند. اما روحيه ی جسورانه ی صعود به قله ها که در اين مبارزه کسب کرده اند، ذخيره ی گرانبهائی برای پيمودن اين راه پر پيچ و خم است. مبارزه برای تحقق يک انقلاب واقعی تازه آغاز شده است. زيرا، بن علی و مبارک صرفا فرماندهان رژيم های حاکم در تونس و مصر بودند. اين رژيم ها نيز به نوبه ی خود، صرفا گرداننده ی يک نظام دولتی و يک نظام اقتصادی و اجتماعی استثمار و ستم هستند. تحقق انقلاب واقعی درگرو سرنگونی راديکال کليت اين نظام سياسي، اقتصادی و اجتماعی است.

ارتش مصر که امروز خود را ضامن آزادي و دموکراسي در مصر معرفی می کند، ستون فقرات رژيم مبارک بوده است. اين ارتش، دشمن حق حاکميت مردم مصر و ضامن حق حاکميت سرمايه داران و ملاکان بزرگ و وابسته به امپرياليسم در مصر است. درصد بزرگی از اين سرمايه داران و ملاکان بزرگ، سران ارتش مصرند. اين ارتش، در واقع ضامن و نگهبان ساختارهای سلطه ی سرمايه ی خارجی و امپرياليست ها در مصر است .

اوباما و امپرياليست های ديگر به خيزش مردم مصر خوشامد گفته اند. اما خوشامد گوئی شان بی غرض نيست. آنان وقتی کار مبارک را تمام شده ديدند، تغيير جهت دادند تا بتوانند بحران سياسی مصر را کنترل کنند و فرماندهی گذار به يک رژيم جديد را در دست بگيرند. ارتش مصر و قدرت های امپرياليستی به مردم مصر اطمينان خاطر می دهند که: به خانه هايتان برويد و امور را بدست ما بسپاريد! الگوئی که امپرياليست ها برای گذار مصر در نظر دارند مشابه فرايندهای گذاری است که در نقاط ديگر جهان مهندسی کردند. بطور مثال، در اندونزی قدرت را از دست دارودسته ی فاسد و جنايتکار سوهارتو به دارودسته های مرتجع جديد منتقل کردند. طبقات سرمايه دار و ملاک در

 

 


اندونزی به ثبات سياسی نسبی رسيدند اما توده های مردم کماکان در همان وضعيت بی حقوقی سياسی و اقتصادی باقی ماندند. همين امپرياليست ها، سی و دو سال پيش در ايران راه را برای قدرت گيری بنيادگرايان اسلامی تحت رهبری خمينی باز کردند با اين شرط که ساختارهای امنيتی و نظامی شکل گرفته در زمان شاه دست نخورده بمانند و جايگاه ايران در نظام اقتصاد سرمايه داری جهانی به مثابه توليد کننده ی نفت و وارد کننده ی همه چيز ديگر، دست نخورده بماند. و چنين شد. انقلاب به ضد انقلاب تبديل شد و نتيجه اش 32 سال کابوس برای طبقه کارگر و خلق های تحت ستم ايران و زنان بود. مشابه اين سناريوها می تواند در تونس و مصر رخ دهد.

اما اوضاع می تواند در جهتی ديگر، در جهت يک انقلاب واقعي، تکامل يابد. اما برای اينکه چنين شود دخالتگری آگاهانه ی انقلابيون کمونيست لازم است. انقلاب واقعی به معنای درهم شکستن دولت کهن و استقرار دولتی نوين است. زيرا، فقط با داشتن يک دولت نوين می توان از سرمايه داران و ملاکان بزرگ و امپرياليست ها خلع قدرت و مالکيت کرد و تمايزات طبقاتی را از ميان برداشت و روابط اجتماعی ستم گرانه را سرنگون کرد. اين فرآيندی است سخت و خونين که بدون داشتن تئوری های رهائی بخش کمونيستی و حزبی انقلابی (حزب کمونيست) و ارتشی که متعلق به مردم و از خود آنان باشد ممکن نيست.

در مصر توده های مردم در سطح ميليونی وارد صحنه ی دخالتگری سياسی شده اند و در اين ميدان پرتلاطم به دنبال راه می گردند. به دنبال آينده ای معنا دار. آينده ای که فقط با تغييرات راديکال، با يک انقلاب کمونيستي، ممکن است. اما چگونه به اين حقيقت دست خواهند يافت؟

در گره گاه هائی که ثبات و مشروعيت نظام های استثمار و ستم درهم می ريزد و حکام از فردای خود مطمئن نيستند، در شرايطی که توده ها تبعيت را کنار گذاشته و احساس می کنند ارباب سرنوشت خود و کشورشان هستند، فرصتی طلائی برای پيشبرد کار کمونيستی گسترده در ميان مردم و سازمان دادن نيروهايشان برای يک انقلاب واقعی بوجود می آيد.

پابرجا ماندن ساختارهای اصلی رژيم مبارک می تواند محرک و انگيزه ی قدرتمندی برای گسترش جنبش مردم به ورای حد و مرزهای کنونی اش باشد. دورانی است که وظيفه ای دوگانه بر دوش پيشروان انقلابی است: هم گسترش جنبش به ورای محدوده های فعلی اش؛ و هم سازمان دادن يک مرکز سياسی پايدار برای انقلاب يعنی يک حزب يا سازمان کمونيستی که بتواند به مثابه مقر فرماندهی سياسی و تشکيلاتی يک انقلاب واقعی عمل کند.

ما کسانی را که رويای يک جهان ديگر و رهائی مردم جهان از چنگال های مرگبار نظام سرمايه داری را در سر می پرورانند، فرا می خوانيم گام به پيش بگذارند و حزب را در انجام وظايف انترناسيوناليستی اش در قبال انقلاب مصر ياری دهند. در بحبوحه ی تلاطمات اجتماعی است که می توان ياران را يافت و پيوندهای ماندگار انترناسيوناليستی برقرار کرد، تا هم فکر و هم گام شوند و برای جهانی ديگر مبارزه کنند. رفقا، به حزب بپيونديد تا افکار و قوا و اراده مان را يکجا کنيم برای پيوند زدن افق و برنامه ی انقلابی واقعی با مردم به جوش و خروش آمده ی خاورميانه.

اطلاعيه حزب کمونيست ايران (م.ل.م.) به مناسبت آغاز خيزش مردم مصر