Print  |  close
اطلاعیه گروه مانیفست کمونیست انقلاب در آلمان - در حمایت از فراخوان «عصیان زنان ایران علیه حجاب اجباری

اطلاعیه گروه مانیفست کمونیست انقلابی در آلمان

در حمایت از  فراخوان «عصیان زنان ایران علیه حجاب اجباری»

 

برلین: تظاهرات، روز جمعه 8 مارس 2019

ساعت 14:00 الکساندر پلاتز

برلین: کنسرت همبستگی 9 مارس 2019

شکیب مصدق، هنرمند انترناسیونالیست از افغانستان، آواز فلامنکوی زنان و ...

ساعت 18:00 آلته فویرواخه، ورودیِ اورانین اشتراتسه 96

 

OSYAN-Block auf der 8 März-Demo:   14.00 Uhr   Alexanderplatz

Soli-Veranstaltung & Konzert mit Shakieb Mosadeq:

9  März – 18.00 Uhr – „Alte Feuerwache“ Berlin 10969 (Eingang über Oranienstraße 96)

Soli-Eintrittspreis: 5,- Euro

 

به  بلوک عصیان در تظاهرات روز جمعه هشت مارس در برلین بپیوندید.

Twitter at #OSYAN

and

#OSYANBERLIN

ViSdP: A. Kramer, 70178 Stuttgart

 

 

در هشت مارس 2019

 

از عصیان زنان ایران علیه چهل سال حجاب اجباری حمایت کنیم!

علیه ستم بر زن و پدرسالاری در سراسر جهان بجنگیم!

 

فراخوان مهمی از سوی فعالین زیرزمینی جنبش زنان در ایران انتشار یافته که خواهان حمایت انترناسیونالیستی از مبارزات زنان ایران با حجاب اجباری شده است. این فراخوان مورد حمایت جمعی از کارگران، هنرمندان، معلمان و دانشجویان انقلابی نیز قرار گرفته است.

امسال چهلمین سالگرد شورش زنان علیه فرمان حجاب اجباری حکومت اسلامی است. «فرمان حجاب» در واقع، افتتاحِ به قدرت رسیدن یک رژیم تئوکراتیک فاشیست در ایران بود. دولت اسلامی قانون شریعت را در ایران حاکم کرد که بر کلیۀ جوانب زندگی شخصی و عمومی مردم، از جمله سن ازدواج، حضانت فرزندان، ارث، دسترسی به آموزش و شغل، سفر و رفتار جنسی مردم فرمان می راند. به یک کلام،  دراین حکومت، بدن زن و حقوق وی، تحت حاکمیت قانون بیرحم و خشن شریعت است.

در سال 1979 زنان دست به شورشی 6 روزه علیه فرمان حجاب اجباری زدند و نسبت به ماهیت پدرسالانه و ارتجاعی رژیم جدید، هشداری سراسری دادند. آنان فریاد زدند: ما انقلاب نکردیم که به عقب برگردیم!

دولت اسلامی ماشین تبلیغاتی عوامگرا و ضد زن خود را علیه شورش زنان به کار گرفت و مقاومت آنان را «غربی» خواند. زنان با قدرتمندی پاسخ دادند: آزادی زن جهانی است! نه غربی است نه شرقی!

در چهل سال گذشته، ده ها هزار زن به علت مقاومت علیه حجاب اجباری،  دستگیر، زندانی و شکنجه شده و مورد ضرب و شتم و آزار جنسی قرار گرفته اند. فراخوان عصیان علیه حجاب اجباری، بر موضوع بسیار مهمی انگشت می گذارد و می گوید: مبارزه ما با حجاب اجباری مبارزه ای علیه کلیۀ اشکال ستم و پدرسالاری در سراسر جهان است.

در واقع، زنان در سراسر جهان تحت ستم هستند. هرچند در نقاط مختلف دنیا، به علت وجود روابط اقتصادی و اجتماعی متفاوت، ستم بر زن شکل های متفاوتی به خود می گیرد، اما ستم بر زن جهانی است. به طور مثال، زنان (و به طور عموم، مردم) در کشورهای غربی، به این علت که کشورهای امپریالیستی غرب در راس ثروت های جهان نشسته اند، از امتیازاتی برخوردارند. با این حال، زنان این کشورها نیز نیاز به رهایی دارند. خشونت علیه زنان در آلمان هرگز محدود به برخی موارد شنیع که توجه مدیا را جلب کرده و سرتیتر روزنامه ها می شود، نیست. خشونت پدرسالاری پرده تاریکی بر زندگی میلیون ها زن و کودک افکنده و روح شان را نابود می کند. میلیون ها زن و کودک : هر روز، هر ساعت و هر دقیقه با این خشونت مواجهند. به طور متوسط، هر هفته سه زن به دست پارتنرها یا پارتنرهای سابقشان به قتل می رسند. در این کشور، هر روز نزدیک به یک میلیون و دویست هزار مرد «خدمات جنسی» خریداری می کنند. ارزش صنعت سکس، سر به میلیاردها یورو می زند. بخش بزرگی از جامعه، از این مسئله اصلا احساس خشم و بیزاری نمی کند و هیچ یک از احزاب بورژوایی حتا مطالبۀ تغییر جدیِ این وضعیت را نمی کنند. همین واقعیت نشان می دهد که چگونه هر سلول این جامعه از روابط پدرسالاری اشباع است و همین مسئله حکم محکومیت قطعی و مسلم نظام سرمایه داری امپریالیستی حاکم است!

در بسیاری از کشورهای اروپا (و ورای آن)، نمایندگانِ قدیمی و جاافتادۀ نظم بورژوایی حاکم با چالش رشد روزافزون نیروهای فاشیست بورژوایی روبرو هستند که مدعی اند جواب «صحیحی» برای حل بحران نظام حاکم که هر دویشان خواهان حفظ آن هستند، دارند. رشد نیروهای آ.اف.د AfD در واقع واکنشی به تغییراتی است که در این جوامع، در چند دهۀ گذشته در رابطه با نقش زنان به وجود آمده است و این تغییرات به صورت تهدید و خطری برای امتیازات و موقعیت «طبیعی» مردان دیده می شود. تحت لوای مبارزه با «ایدئولوژی جنسیتی»، هر شکلی از به زیر سوال کشیدن نقش های جنسیتیِ سنتی تهدید تلقی شده و به آن حمله می شود (در همان حال، آ.ف.د و شرکا  AfD & Co  به روشی نژادپرستانه مدعی اند که زن ستیزی پدیده ای وارداتی از کشورهای مسلمان است). به طور عاجل و قاطعانه باید در مقابل هر حمله ای که به هر یک از دستاوردها که حاصل مبارزۀ زنان در چند دهه گذشته است، ایستاد. اما این مبارزه نباید از طریق دفاع از وضع موجود پیش برده شده و به آن تقلیل یابد زیرا وضع موجود پیشاپیش کابوسی بی انتها برای شمار بیشماری از زنان است. بدون رهایی کامل زنان، هرگز بشریت رها نخواهد شد. زنان ایران در فراخوان شان چنین می نویسند:

آزادی زن، مسالۀ کلِ جامعۀ بشری است. جامعه ای که نیمی از جمعیت آن شهروند درجه دوم به حساب می آید، جامعه ای عقب مانده و خفقان آور است. هزاران سال پیش، فرودستی اجتماعی زن همراه با ظهور مالکیت خصوصی و استثمار به جود آمد. امروز، روابط مردسالارانه و پدرسالارانه، و هر معضل اجتماعی دیگر مانند جنگ های امپریالیستی و نابودی محیط زیست جملگی ریشه در عملکرد روابط تولیدی سرمایه داری دارند. پس، ما خواهان جهانی بدون استثمار و بهره کشی، بدون تبعیض و ستم و سرکوب، بدون جنگ و نابودی محیط زیست هستیم. جامعه ای که نه فقط هر زن بلکه هر انسانی فارغ از جنسیت، هویت و ملیت، باور و عقیده، یک انسان کامل محسوب شده و در آن، امکانات همسان برای کل بشریت در مسیر یک زندگی انسانی و بالفعل کردن توانایی ها، خلاقیت ها و امیدهایش فراهم است. جامعه ای که شکوفایی هر انسان، شرط شکوفایی همگان است.

 

بله به واقع که چنین است! برای تبدیل این رویا به واقعیت ما نیاز به انقلاب کمونیستی در همه جا داریم. بشریت نیاز به کمونیسم نوین دارد که اعلام می کند: بر سر آینده زنان -- یعنی، نیمی از بشریت-- جنگ شدیدی درگیر است. این جنگ با جنگ برای آیندۀ کل بشریت کاملا درهم تنیده است. و مبارزه زنان در ایران بخش بسیار مهمی از این مبارزه است. باید تمام و کمال از این مبارزه حمایت کنیم.

 

هواداران گروه مانیفست انقلابی (اروپا)

با ما از این طرق در تماس باشید:

RCMG_Supporters@emailn.de

8mars2019@gmail.com