Print  |  close
نابود باد جمهوری اسلامیِ دار!

نابود باد جمهوری اسلامیِ دار!

 

اطلاعیه حزب کمونیست ایران (مارکسیست لنینیست - مائوئیست) پیرامون اعدامهای اخیر کردستان

 

شیرکو بیکس شاعر کُرد به درستی رژیم حاکم بر ایران را "جمهوری اسلامیِ دار" نامید. دولتی که بنا بر خصلت طبقاتی بورژوایی و ماهیت ایدئولوژیک اسلامیاش طی سی و شش سال گذشته، برافراشتن چوبههای مرگ و بر دار کردن مردم و جوانان ایران را به خصلت رایج و رفتار مدوامش تبدیل کرده است.

آخرین مورد از مرگ افروزی نظام اسلامی هفته گذشته یک بار دیگر در کردستان اتفاق افتاد و شش زندانی سیاسی با نامهای سامان نسیم، علی افشاری، حبیب افشاری، سیروان نژاوی، یونس آقایان و ابراهیم شاپوری از زندان ارومیه به مکان نامعلومی منتقل شدند که تاکنون خبر اعدام برادران افشاری از سوی خانوادهشان تأیید شده است اما از سرنوشت سایرین هیچ خبری در دست نیست و رژیم حتی خبر زنده بودن یا مرگ آنان را از خانواده هایشان دریغ کرده است.

اما به زشتی و دهشت این جنایت باید برخورد وقیحانه ی جناح اصلاح طلب حکومت و متحدینِ ملی مذهبیِ رژیم جمهوری اسلامی را نیز اضافه کرد. همانها که جنازههای آویخته شده را دیده و شیون بازماندگانشان را شنیدند اما زبان سکوت به کام گرفته و کریهتر آنکه سر و قلمی به نشانهی تأیید و رضایت جنباندند. همان مبلغین و روزنامه نگاران اصلاح طلب، سبز و ملی مذهبی که برای ممنوع التصویر شدن فردی مرتجع چون محمد خاتمی که از خدمتگزاران صدیق این نظام جنایت پیشه بوده است، بر بوق و کرنای بد صدای شبکههای اجتماعیشان دمیدند اما بر دار شدگان کردستان را "تروریستهای تجزیه طلب" خطاب کرده و نظام اسلامی را در مقابل "خشونت و تجزیه طلبی" آنان ناچار از اعدام دیدند. یا شووینیستهای پان فارس و پان آریاییای که هر بار قتل جوانان کرد و عرب و بلوچ به دست جلادان اسلامی را به سور و شادمانی بقای "تمامیت ارضی" نفرت انگیزشان بدل میکنند. شرم بر اینان!

در پس کشتارهای اخیر کردستان بار دیگر دو واقعیت قابل مشاهده است: نخست اینکه رژیم جمهوری اسلامی برای حفظ و تداوم حاکمیت طبقاتی و سیاسیِ بورژوازی ایران و متحدین و حامیان بینالمللیاش چه به قصد در هم شکستن هر صدای اعتراض و هر مقاومتی و چه با هدف وحشت آفرینی عمومی، دست از کشتار و جنایت بر نخواهد داشت. دوم آنکه هرآینه که فقر و فلاکت بیکاری، سرکوب و دیکتاتوری و خفقان، تبعیض و ستم و تحقیر علیه اکثریت مطلق مردم از کارگران و زحمتکشان تا زنان و جوانان و ملل تحت ستم جاری و رایج باشد، شورش و مبارزه و مقاومت علیه این وضعیت از هر نوع و به هر شکلی از جمله مبارزه مسلحانه اجتناب ناپذیر، بر حق و عادلانه است.

تردیدی نیست که پاسخ قهر و سرکوبِ نظاممند دیکتاتوری بورژوایی اسلامیِ موجود، باید قهر انقلابی و سازمان یافتهی تودههای مردم باشد اما چه باید کرد تا آتش این قهر، راهگشای یک انقلاب راستین و بنای جامعهای عاری از هرگونه ستم و بهرهکشی و تبعیض باشد؟ فقط در صورت ارائهی یک پاسخ انقلابیِ کمونیستی به این سوال است که میتوان گلوله را به هدف اصلی شلیک کرد و گام در مسیر رهایی برداشت.

نابود باد تمامیت رژیم جمهوی اسلامی!

مرگ بر قاتلین جوانان کردستان!

زنده باد انقلاب، زنده باد کمونیسم!

 

حزب کمونیست ایران (م ل م) 3 اسفند 1393/ 22 فوریه 2015